Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CSK 13/14 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit due to alleged misinterpretation of non-existent civil code provision.

Numero d'incarto V CSK 13/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal without examining the merits, citing the appellant's failure to meet the threshold of obvious merit. The appellant argued that the lower court incorrectly interpreted a non-existent provision of the Civil Code, claiming this constituted a clear legal error. The court rejected this argument, noting that a court cannot commit an error by misinterpreting a law that does not exist, thereby negating the requirement for obvious merit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal lacks obvious merit if the appellant's claim relies on the misinterpretation of a non-existent legal provision, as such an error cannot constitute a ground for cassation review.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obvious merit non-existent provision civil code legal interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), nie obciążając powoda, na mocy art.
Art. 102 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), nie obciążając powoda, na mocy art. 102 k.p.c., kosztami postępowania kasacyjnego, poniesionymi przez stronę pozwaną.
art. 3984 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku.
art. 217 § 2 k.c
Skarga kasacyjna powoda zarzuca dokonanie błędnej wykładni nieistniejącego przepisu art. 217 § 2 k.c., co jednoznacznie dowodzi, że nie wystąpiła przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, ponieważ Sąd nie mógł dopuścić się naruszenia nieistniejącego w k.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), nie obciążając powoda, na mocy art.
art. 102 k.p.c
3989 § 2 k.p.c.), nie obciążając powoda, na mocy art. 102 k.p.c., kosztami postępowania kasacyjnego, poniesionymi przez stronę pozwaną.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CSK 13/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. R.przeciwko Skarbowi Państwa-Komendantowi Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w G.‎o odszkodowanie, zadośćuczynienie, rentę i ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 sierpnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna powoda zarzuca dokonanie błędnej wykładni nieistniejącego przepisu art. 217 § 2 k.c., co jednoznacznie dowodzi, że nie wystąpiła przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, ponieważ Sąd nie mógł dopuścić się naruszenia nieistniejącego w k.c. przepisu prawa. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), nie obciążając powoda, na mocy art. 102 k.p.c., kosztami postępowania kasacyjnego, poniesionymi przez stronę pozwaną. [aw]