Supreme Court dismisses appeal for state compensation against a final ruling on easement protection due to lack of proven damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's extraordinary appeal for state compensation against a final court ruling regarding the protection of an easement. The appellant alleged procedural and substantive violations but failed to demonstrate that the lower court's decision caused actual damage or constituted a flagrant violation of the law. The court ruled that since the appellant blocked access within the easement corridor, the final judgment restored legal order without inflicting harm, thus negating the necessary conditions for state liability.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 417 § 2 k.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; An extraordinary appeal for state compensation requires proof of a flagrant violation of law causing actual damage; where a final judgment restores legal order and the appellant's own conduct caused the dispute, no damage exists to justify compensation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 94/09
POSTANOWIENIE
Dnia 14 kwietnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi A. O.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w G.
z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III Ca (…) (III WSC (…)
w sprawie z powództwa H. J.
przeciwko A. O.
o ochronę służebności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2010 r.,
1.)
odrzuca skargę;
2.)
zasądza od A. O. na rzecz H. J. kwotę 617, zł (sześćset siedemnaście)
tytułem kosztów postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2009 r. [sygn. akt III Ca (…)] Sąd Okręgowy w G.
oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 18 lutego 2009 r.
w sprawie o ochronę służebności.
Wyrok Sądu Okręgowego pozwany A. O. zaskarżył w całości skargą o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W skardze zarzucił
naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 382 w związku z art. 278 § 1 i art.
286 k.p.c., a także naruszenie prawa materialnego tj. 222 § 2 w związku z art. 251 k.c.
Wskazał na powyższe przepisy, jako na te, z którymi zaskarżone orzeczenie jest
niezgodne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest
nadzwyczajnym
środkiem
prawnym
umożliwiającym
dochodzenie
roszczenia
odszkodowawczego od Skarbu Państwa za bezprawną działalność orzeczniczą sądu
jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.).
Oznacza to, że niezgodność z prawem w rozumieniu powyższych przepisów musi
polegać na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (zob.
orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr
11, poz. 174).
Skarżący w rozpoznawanej skardze nie wykazał merytorycznych przesłanek
uzasadniających jej wniesienie. Stanowisko Sądu Okręgowego w odniesieniu do
uprawnień i obowiązków właściciela nieruchomości służebnej oraz właściciela
nieruchomości władnącej jest trafne.
Przede wszystkim należy wskazać, że skarżący nie uprawdopodobnił istnienia
szkody wywołanej wydaniem kwestionowanego orzeczenia (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c. w
związku z art. 4241 § 1 k.p.c.).
Pozwany uniemożliwił powodowi korzystanie ze służebności drogi koniecznej
ustanowionej przez sąd, a kwestionowany wyrok doprowadził do stanu zgodnego z
prawem. Sądy trafnie przy tym stwierdziły, że ewentualne wykroczenie przez powoda
poza pas służebny nie dotyczy przedmiotu tej sprawy, a może być przedmiotem innej
sprawy. W rozpoznawanej sprawie bezspornie ustalono, że pozwany zagrodził przejście
w pasie służebnym. W sytuacji tej nie może być mowy o szkodzie.
Z braku istotnej przesłanki ustawowej należało w konsekwencji odrzucić skargę
(art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) oraz orzec o kosztach
postępowania skargowego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.).