Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 88/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of clear legal error in lower court judgment.

Numero d'incarto V CNP 88/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's complaint for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment. The appellant argued the lower court erred in a housing dispute, but the court found no convincing evidence of a fundamental legal violation. Consequently, the appeal was deemed obviously unfounded and dismissed without substantive review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4249 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c.; An appeal for a ruling on unconstitutionality is obviously unfounded if, without deep legal analysis, it is clear that the contested judgment does not contradict fundamental rules or generally accepted standards.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unconstitutionality obviously unfounded fundamental legal rules standard of review dismissal of appeal housing dispute costs of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4249 k.p.c.
Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna.
Art. 4245 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c.
Oceny, czy skarga jest „oczywiście bezzasadna” należy dokonywać w powiązaniu z pojęciem „niezgodności orzeczenia z prawem”, skoro jest ono elementem konstrukcyjnym skargi (art. 4245 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c.).
Art. 4241 k.p.c.
Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw.
Art. 4171 § 2 k.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820 i art. 42412 k.p.c. awjw
Art. 39820 k.p.c.
391 § 1, art. 39820 i art.
Art. 42412 k.p.c.
39820 i art. 42412 k.p.c. awjw
art. 4249 k.p.c
Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna.
art. 4241 k.p.c
Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CNP 74/07
V CNP 81/07
II CNP 76/07
II CNP 84/07

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 88/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi C. T.o stwierdzenie niezgodnosci z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt II Ca […] ( II WSC […]) w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej w B. przy ul […]‎przeciwko C. T.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 września 2013 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania oraz zasądza od skarżącego na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej w B. przy ul. […] a kwotę 450 ( czterysta pięćdziesiąt ) zł z tytułu kosztów postępowania skargowego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Oceny, czy skarga jest „oczywiście bezzasadna” należy dokonywać w powiązaniu z pojęciem „niezgodności orzeczenia z prawem”, skoro jest ono elementem konstrukcyjnym skargi (art. 4245 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c.). Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. - to orzeczenie, które jest sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo zostało wydane w wyniku nieuzasadnionej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.

Takie definiowanie pojęcia „orzeczenie niezgodne z prawem” wynika ze specyfiki władzy sądowniczej oraz jej ustroju i w konsekwencji konieczności formułowania autonomicznej, swoistej definicji bezprawności, jako przesłanki odpowiedzialności państwa za szkodę wyrządzona orzeczeniem sądowym. W związku z powyższym należy zatem przyjąć, że bezzasadność skargi jest oczywista, gdy już z jej treści, bez głębszej analizy i jurydycznych dociekań, wynika, że nie może być uwzględniona (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, z dnia 22 czerwca 2007 r., V CNP 81/07, z dnia 25 czerwca 2007 r., II CNP 76/07, z dnia 28 czerwca 2007 r., II CNP 84/07, nie publ.).Przedstawiony w skardze wywód prawny nie zawiera argumentów przekonujących o tym, że zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć (dyskrecjonalności) albo, że zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa.Warunkiem uwzględnienia skargi nie jest jakakolwiek sprzeczność orzeczenia z prawem, lecz tylko sprzeczność wynikająca z nieuzasadnionej wykładni lub niewłaściwego zastosowania przepisów i prowadząca do wyrządzenia stronie szkody.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.).

O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820 i art. 42412 k.p.c. awjw