Supreme Court dismisses appeal for non-pecuniary damage proof under Civil Procedure Code Art. 4245 § 1. The court rejects the claim because the appellant failed to substantiate the damage caused by the lower court's decision. The ruling emphasizes that vague assertions of unspecified harm are insufficient for appellate review. The decision upholds the dismissal of the retrial request due to lack of concrete evidence regarding the extent of the loss. The court clarifies that procedural errors alone do not constitute proven damage without specific quantification. This case establishes that appeals must demonstrate a direct causal link and measurable impact from the contested judgment. The judgment reinforces strict requirements for proving harm in civil procedure appeals.

Sygn. akt V CNP 88/10

POSTANOWIENIE

Dnia 7 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie ze skargi K. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 30 marca 2010 r.,

w sprawie ze skargi K. W.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego

z dnia 17 września 2009 r.,

w sprawie z wniosku J. W.

przy uczestnictwie K. W.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 września 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestniczka

postępowania

K.

W. wniosła

skargę

o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia

30 marca 2010 r., którym oddalono skargę uczestniczki o

wznowienie

postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z

dnia 17 września 2009 r. w sprawie o podział majątku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 w zw. z art. 13 § 2

k.p.c.). W ramach tego wymogu w skardze powinien zostać wskazany rodzaj

poniesionej szkody, jej rozmiar, czas jej powstania oraz związek przyczynowy

z wydaniem

orzeczenia

zaskarżonego

skargą

(por.

postanowienie

Sądu

Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz.

141, z dnia 13 listopada 2007 r., III BP 7/07, OSNP 209, nr 1-2, poz. 11,

postanowienie z dnia 23 października 2008 r., V CNP 26/09, nie publ.). Z tej

przyczyny wymóg ten nie jest spełniony, jeżeli skarżący ograniczy się wyłącznie do

stwierdzenia, że wskutek wydania orzeczenia zaskarżonego skargą poniósł bliżej

nieokreśloną szkodę.

Uczestniczka nie uprawdopodobniła w skardze wyrządzenia szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, zgodnie z art. 424 5 § 1 pkt 4 w zw. z art.

13 § 2 k.p.c.), gdyż nie spełnia tego wymogu powołanie się wyłącznie na to, że

zaskarżonym

orzeczeniem

oddalono

skargę

o

wznowienie

postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 17

września 2009 r. Uzasadnienie skargi – w zakresie uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody - nie odnosi się w ogóle do tego zagadnienia, gdyż

dotyczy błędów proceduralnych popełnionych przez Sąd Okręgowy, który wydał

postanowienie zaskarżonego skargą o wznowienie postępowania.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu na podstawie

art. 4248 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.