Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded due to lack of clear legal error in lower court ruling.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused to accept the appeal against a final judgment regarding the termination of co-ownership. The appellant argued the lower court's decision violated fundamental legal standards, but the court found no convincing evidence of an obvious legal error. Consequently, the appeal was rejected under the provision for obviously unfounded complaints, and the request for cost reimbursement was denied due to a procedural delay.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4249 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c.; An appeal is obviously unfounded when the text clearly shows no legal error exists without deep analysis, leading to dismissal of the complaint.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 84/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi W. K.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI Ca 379/11w sprawie z wniosku W. K.przy uczestnictwie E. H. i B. B. o zniesienie współwłasności,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania oraz oddala wnioski uczestników postępowania o zasądzenie kosztów postępowania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Oceny, czy skarga jest „oczywiście bezzasadna” należy dokonywać w powiązaniu z pojęciem „niezgodności orzeczenia z prawem”, skoro jest ono elementem konstrukcyjnym skargi (art. 4245 § 1 pkt 3 i 6 k.p.c.). Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c. - to orzeczenie, które jest sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo zostało wydane w wyniku nieuzasadnionej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.
Takie definiowanie pojęcia „orzeczenie niezgodne z prawem” wynika ze specyfiki władzy sądowniczej oraz jej ustroju i w konsekwencji konieczności formułowania autonomicznej, swoistej definicji bezprawności, jako przesłanki odpowiedzialności państwa za szkodę wyrządzona orzeczeniem sądowym. W związku z powyższym należy zatem przyjąć, że bezzasadność skargi jest oczywista, gdy już z jej treści, bez głębszej analizy i jurydycznych dociekań, wynika, że nie może być uwzględniona (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2007 r., II CNP 74/07, z dnia 22 czerwca 2007 r., V CNP 81/07, z dnia 25 czerwca 2007 r., II CNP 76/07, z dnia 28 czerwca 2007 r., II CNP 84/07, nie publ.).Przedstawiony w skardze wywód prawny nie zawiera argumentów przekonujących o tym, że zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć (dyskrecjonalności) albo, że zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa.Warunkiem uwzględnienia skargi nie jest jakakolwiek sprzeczność orzeczenia z prawem, lecz tylko sprzeczność wynikająca z nieuzasadnionej wykładni lub niewłaściwego zastosowania przepisów i prowadząca do wyrządzenia stronie szkody.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.).
O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820 i art. 42412 k.p.c. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania został oddalony ze względu na złożenie odpowiedzi na skargę po upływie ustawowego terminu. jw