Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 83/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with civil procedure law regarding damage proof requirements.

Numero d'incarto V CNP 83/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal to declare a final judgment inconsistent with the law. The appellant failed to substantiate the claim that the lower court's decision caused specific financial loss, merely citing a monetary figure without establishing a causal link or temporal scope. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal to declare a final judgment inconsistent with the law must include a convincing argument proving the damage caused by the judgment, specifying its nature, duration, and causal connection, supported by evidence or surrogates.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal admissibility civil procedure law damage substantiation causal connection final judgment review evidence requirements statutory compliance

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 98 § 1 w zw. z art. 391
Art. 391 § 1 k.p.c.
postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 98 § 1 w zw. z art. 391
Art. 42412 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
art. 4245 § 1 k.p.c
art. 42412 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 83/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie ze skargi "F. R." spółki z o.o. w T.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 29 kwietnia 2010 r. w sprawie z powództwa Firmy Handlowej "E.-T." spółki z

o.o.

w C.

przeciwko "F. R." spółce z o.o. w T. o uznanie czynności za bezskuteczną,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2011 r.,

odrzuca skargę oraz nie obciąża skarżącego kosztami

postępowania skargowego.

Uzasadnienie

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia pozwany i wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu

Okręgowego z dnia 29 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej

przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu

wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz

określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem

orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego

oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich

surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2006 r., IV CNP

38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie

publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005

r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z

dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie

spełnił; wskazał jedynie, że kwota 7527 zł stanowi "w.p.z." co nie jest

uprawdopodobnieniem wyrządzonej szkody.

Zgodnie

z

art.

4248

§

k.p.c.

Sąd

Najwyższy

odrzuca

na

posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art.

4245 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach

postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 98 § 1 w zw. z art. 391

§ 1 i art. 42412 k.p.c.