Supreme Court dismisses appeal for legal review of final judgment due to factual and evidentiary errors.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal challenging the final judgment on the grounds of legal incompatibility. The plaintiffs argued that the lower court violated procedural rules by refusing to conduct specific evidence collection regarding exemption prerequisites. The court ruled that such complaints concern fact-finding and evidence evaluation, which fall exclusively within the domain of the lower courts and are inadmissible in this type of review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4244 § 2 k.p.c.; Art. 183 ust. 1 Konstytucji: Complaints regarding fact-finding or evidence evaluation are inadmissible in proceedings to declare incompatibility with the law of a final judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 83/09
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi P. W. i K. W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt VI Ga (…)
wydanego w sprawie z powództwa G. K.
przeciwko P. W. i K. W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2010 r.,
1.)
odrzuca skargę;
2.)
zasądza od P. W. i K. W. na rzecz G. K. kwotę 600, zł (sześćset) tytułem
kosztów postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację
pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie o
zapłatę.
Wyrok Sądu Okręgowego pozwani P. W. i K. W. zakwestionowali skargą o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu w
całości orzeczeniu zarzucili niezgodność z art. 299 § 2 k.s.h.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie
z przepisem
art.
4244 zdanie
drugie
k.p.c.
podstawą
skargi
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty
dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru postępowania
przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu ukonstytuowanego jako sąd prawa,
sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art.
183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów
orzekających i nie może być kontrolowana przez Sąd Najwyższy.
Zarzuty wskazane przez skarżących dotyczące naruszenia art. 299 k.s.h. są w
istocie związane z problematyką ustaleń faktycznych i korzystaniem z określonych
środków dowodowych. Skarżący wskazali w uzasadnieniu skargi, że „sąd drugiej
instancji
stwierdził,
że
pozwani
nie
wykazali
istnienia
jednej
z
przesłanek
egzoneracyjnych z art. 299 § 2 k.s.h. Mimo stosownych wniosków pozwanych, aby taką
przesłankę wykazać, Sąd pierwszej instancji odmówił przeprowadzenia stosownego
postępowania dowodowego czym naruszył art. 232 k.p.c., art. 217 § 2 k.p.c. w związku z
art. 227 k.p.c.”. Należy zatem stwierdzić, że wywody skarżących stanowią wyłącznie
polemikę z oceną materiału dowodowego przeprowadzoną przez Sądy orzekające w
sprawie.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest
niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z
dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, niepubl.; z dnia 28 marca 2006 r., V CNP 55/06,
niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c.).
Orzeczenie o kosztach postępowania skargowego oparto na art. 98 § 1 k.p.c. w związku
z art. 108 § 1 k.p.c.