Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to prove damage and causation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint seeking to declare a final judgment unlawful. The appellant argued that the lower court violated construction law and civil code provisions regarding a construction dispute, but failed to explicitly identify the specific legal basis for the complaint under the relevant procedural code. The court ruled that the appellant did not meet the strict requirements to prove the existence and scope of damage caused by the judgment, nor did they establish a causal link between the judgment and the alleged loss.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for invalidating a final judgment must explicitly cite the specific legal provision violated and prove the existence, scope, and causal link of the damage caused by the judgment; failure to meet these requirements results in the inadmissibility of the complaint.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 70/12
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lipca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Maria Szulc
w sprawie ze skargi T. C.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w B. z dnia 17 maja 2012 r.
w sprawie z powództwa J. F.
przeciwko T. C.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2013 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pozwany domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 424 1 k.p.c.,
niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 17
maja 2012 r., którym została oddalona jego apelacja od wyroku Sądu Rejonowego
w Ż. zasądzającego na rzecz powódki kwotę 4.137,53 zł.
W skardze pozwany zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 3 pkt 13,
art. 21, art. 45, art. 17 w zw. z art. 22 pkt 6 w zw. z art. 42 ustawy z dnia 7 lipca
1994 r. prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623), art. 45 tej ustawy
w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2012 r.
w sprawie dziennika budowy, montażu, rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz
ogłoszenia zawierającego dane bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia (Dz. U. nr
198, poz. 2042) oraz art. 647 k.c. i wskazał, że skutkiem naruszenia wyżej
wymienionych przepisów prawa jest niezgodność zaskarżonego wyroku z tymi
przepisami, czego konsekwencją jest wyrządzenie szkody.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący nie wskazuje, na której podstawie określonej w art. 4241 k.p.c.
opiera skargę – czy wskazanej w § 1, czy w § 2, a ma to istotne znaczenie przy
ocenie spełnienia szczególnych wymogów, określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.,
którym skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna odpowiadać. Jedynie z uzasadnienia skargi można przypuszczać, że
skarżący
wskazuje
podstawę
określoną
w
§
1. Zachowanie
wymagań
konstrukcyjnych skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. podlega badaniu przez
Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, uchybienie tym wymaganiom nie podlega
sanowaniu, zaś brak któregokolwiek z elementów skutkuje odrzuceniem skargi
a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy wyjaśnił także, że każde wymaganie
przewidziane w wymienionym przepisie ma charakter samoistny, powinno być
zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (postanowienia z dnia
20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 7 sierpnia 2012 r., III CNP 14/12, niepubl.).
Obok wymogów określonych w § 1 pkt 1-3, 5 i 6 przepis art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia szkody, wyrządzonej przez
wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Niezbędne jest zatem dokonanie
wyodrębnionego
wywodu
i
uprawdopodobnienie
wyrządzenia
szkody
ze
wskazaniem, że już nastąpiła oraz określeniem jej zakresu i rozmiaru. Skarżący
powinien nadto wykazać w skardze istnienie związku przyczynowego pomiędzy
szkodą a zaskarżonym wyrokiem. Wymogu tego nie spełnia wskazanie przez
pozwanego,
że
zaskarżony
wyrok
podtrzymuje
niesłuszne
rozstrzygnięcie
o zasądzeniu na rzecz powoda kwoty 4.137,53 zł oraz kosztów postępowania
sądowego. Zaznaczyć też należy, że jako wartość przedmiotu zaskarżenia została
wskazana kwota 4.137,53 zł, natomiast z twierdzenia o wyrządzeniu szkody zdaje
się wynikać, że skarżący wskazuje jako szkodę również koszty postępowania, które
nie mogą być traktowane jako szkoda w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Brak spełnienia w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej (art. 4248 § 1 k.p.c.), wobec
czego orzeczono jak w sentencji.
db