Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 69/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to use ordinary appeal.

Numero d'incarto V CNP 69/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint seeking to declare a final property division judgment unlawful. The appellant had previously voluntarily ceased correspondence and failed to file a standard appeal, thereby losing the opportunity to challenge the lower court's decision. The court ruled that since the appellant had an objective chance to use ordinary appellate remedies but did not, the complaint was inadmissible under the law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5192 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.; If a party had an objective opportunity to use ordinary appellate remedies but failed to do so for reasons attributable to them, a complaint for invalidating a final judgment is inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal final judgment ordinary appeal waiver of remedy property division

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5192 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 5192 § 2 k.p.c. w sytuacji, gdy strona nie skorzystała
Art. 4248 § 2 k.p.c.
skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 5192 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 5192 § 2 k.p.c.
art. 4248 § 2 k.p.c
skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V CNP 187/07
Supreme Court dismisses legal challenge to final judgment when cassation appeal was rejected and not renewed.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 69/11

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi S. D.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu

Rejonowego z dnia 3 grudnia 2008 r.,

w sprawie z wniosku B. D.

przy uczestnictwie S. D.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestnik postępowania S. D. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 grudnia 2008 r.

w sprawie o podział majątku wspólnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5192 § 2 k.p.c. w sytuacji, gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia uzależniona jest od istnienia

wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem

o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

W przedmiotowej sprawie była możliwość zaskarżenia postanowienia Sądu

Rejonowego, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany. Skarżący nie

skorzystał z tej możliwości i nie wykazał, aby w jego w sprawie rzeczywiście

zachodził nadzwyczajny przypadek dopuszczalności skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Uczestnik postępowania

konsekwentnie nie podejmował korespondencji w sprawie, wysyłanej na wskazany

przez

siebie

adres,

dobrowolnie

rezygnując

tym

samym

z

możliwości

podejmowania w toku sprawy czynności procesowych. W istocie skarżący

zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia środki odwoławcze przysługujące mu na zasadach ogólnych.

Jeżeli

strona

miała

obiektywną

możliwość

skorzystania

z

instancji

odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to

skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Następuje

to

zarówno

przy

świadomej

rezygnacji

z

wniesienia

środka

odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania

z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r.,

V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).

Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy

odrzucił skargę.