Supreme Court dismisses appeal for legal review of final order denying appeal due to lack of damage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's complaint seeking to declare a final order denying an appeal inconsistent with the law. The applicant argued that the lower court's decision violated procedural rights and substantive civil law provisions, claiming it unjustly closed the possibility of appellate review. The court ruled that since the contested order was final and the underlying first-instance decision remained unchallenged, no legal damage occurred under the relevant procedural statute, thereby precluding the review of the final judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1 k.p.c.; Art. 365, 366 k.p.c.; A complaint for review of a final order is inadmissible if the order merely closes appellate review of a prior decision without causing legal damage to the party, as the party retains the right to appeal the prior decision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 62/09
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi W.K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 4 czerwca 2007 r., sygn. akt [...]
w sprawie z wniosku Z.N. i T.N.
przy uczestnictwie W.K., S.K. i J.K.
o zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2009 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił
apelację uczestniczki postępowania W.K. od postanowienia Sądu Rejonowego w B.
z dnia 20 lutego 2007 r. w sprawie o zniesienie współwłasności.
Uczestniczka
postępowania
W.K.
wniosła
skargę
o stwierdzenie
niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego,
zarzucając naruszenie prawa procesowego – art. 368 § 1 k.p.c. w związku z art.
3701 k.p.c. i art. 373 k.p.c., art. 176 ust. 1 Konstytucji i art. 177 Konstytucji, a także
naruszenie art. 5 k.c. w związku z art. 206 k.c. i art. 207 k.c., art. 211 k.c., art. 212
k.c. i art. 3571 k.c. Skarżąca stwierdziła, że podłożem niniejszej skargi jest
bezzasadne pozbawienie i uniemożliwienie kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu I
instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego
orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.
Zaskarżone postanowienie – jak słusznie wywodzi skarżąca - zamknęło
uczestniczce postępowania tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej)
postanowienia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie
Sądu Rejonowego z dnia 20 lutego 2007 r., korzystające z waloru prawomocności
i powagi rzeczy osądzonej (art. 365 k.p.c. i 366 k.p.c.). Nie zostało ono
zakwestionowane również w tej skardze, zatem nie może podlegać jakiejkolwiek
weryfikacji w sprawie skargowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007/3/47).
Należy podkreślić, że skarżąca – w następstwie procesowego ukształtowania
swojej
skargi
–
została
pozbawiona
możliwości
dowodzenia,
że
wynik
postępowania odwoławczego byłby dla niej korzystny. Sąd Najwyższy nie ma
uprawnienia do zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści
orzeczenie odwoławcze powinno zapaść w następstwie nie odrzucenia apelacji
(por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05,
niepubl.).
Zaskarżając jedynie postanowienie o odrzuceniu apelacji, skarżąca nie
uprawdopodobniła, gdyż nie mogła uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 424 5
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 424 8 § 1
k.p.c.).