Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 62/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal review of final order denying appeal due to lack of damage.

Numero d'incarto V CNP 62/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's complaint seeking to declare a final order denying an appeal inconsistent with the law. The applicant argued that the lower court's decision violated procedural rights and substantive civil law provisions, claiming it unjustly closed the possibility of appellate review. The court ruled that since the contested order was final and the underlying first-instance decision remained unchallenged, no legal damage occurred under the relevant procedural statute, thereby precluding the review of the final judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 § 1 k.p.c.; Art. 365, 366 k.p.c.; A complaint for review of a final order is inadmissible if the order merely closes appellate review of a prior decision without causing legal damage to the party, as the party retains the right to appeal the prior decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint for review final order legal damage appellate review procedural rights civil procedure code dismissal of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
Art. 365 k.p.c.
i powagi rzeczy osądzonej (art. 365 k.p.c. i 366 k.p.c.).
Art. 366 k.p.c.
Art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
Art. 424 § 8 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 368 § 1 k.p.c
zarzucając naruszenie prawa procesowego – art. 368 § 1 k.p.c.
art. 3701 k.p.c
art. 373 k.p.c
3701 k.p.c. i art. 373 k.p.c., art. 176 ust. 1 Konstytucji i art. 177 Konstytucji, a także
art. 176 ust. 1 Konstytucji
373 k.p.c., art. 176 ust. 1 Konstytucji i art.
art. 177 Konstytucji
1 Konstytucji i art. 177 Konstytucji, a także

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 62/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi W.K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 4 czerwca 2007 r., sygn. akt [...]

w sprawie z wniosku Z.N. i T.N.

przy uczestnictwie W.K., S.K. i J.K.

o zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił

apelację uczestniczki postępowania W.K. od postanowienia Sądu Rejonowego w B.

z dnia 20 lutego 2007 r. w sprawie o zniesienie współwłasności.

Uczestniczka

postępowania

W.K.

wniosła

skargę

o stwierdzenie

niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego,

zarzucając naruszenie prawa procesowego – art. 368 § 1 k.p.c. w związku z art.

3701 k.p.c. i art. 373 k.p.c., art. 176 ust. 1 Konstytucji i art. 177 Konstytucji, a także

naruszenie art. 5 k.c. w związku z art. 206 k.c. i art. 207 k.c., art. 211 k.c., art. 212

k.c. i art. 3571 k.c. Skarżąca stwierdziła, że podłożem niniejszej skargi jest

bezzasadne pozbawienie i uniemożliwienie kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu I

instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.

Zaskarżone postanowienie – jak słusznie wywodzi skarżąca - zamknęło

uczestniczce postępowania tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej)

postanowienia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie

Sądu Rejonowego z dnia 20 lutego 2007 r., korzystające z waloru prawomocności

i powagi rzeczy osądzonej (art. 365 k.p.c. i 366 k.p.c.). Nie zostało ono

zakwestionowane również w tej skardze, zatem nie może podlegać jakiejkolwiek

weryfikacji w sprawie skargowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007/3/47).

Należy podkreślić, że skarżąca – w następstwie procesowego ukształtowania

swojej

skargi

–

została

pozbawiona

możliwości

dowodzenia,

że

wynik

postępowania odwoławczego byłby dla niej korzystny. Sąd Najwyższy nie ma

uprawnienia do zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści

orzeczenie odwoławcze powinno zapaść w następstwie nie odrzucenia apelacji

(por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05,

niepubl.).

Zaskarżając jedynie postanowienie o odrzuceniu apelacji, skarżąca nie

uprawdopodobniła, gdyż nie mogła uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 424 5

§ 1 pkt 4 k.p.c.).

Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 424 8 § 1

k.p.c.).