Supreme Court dismisses appeal for non-compliance due to failure to use cassation remedy.

Sygn. akt V CNP 55/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi J. B.-S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 12 listopada 2009 r.,

w sprawie z powództwa J. B.-S.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "G." w G.

z udziałem interwenienta ubocznego Spółdzielni Mieszkaniowej "Gw."

w G.

o uchylenie uchwały,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2012 r.,

1.) odrzuca skargę;

2.) oddala wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej "Gw." w

zasądzenie kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

G. o

Wyrokiem z dnia 12 listopada 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 kwietnia 2009 r. oddalającego

powództwo w sprawie o uchylenie uchwały. J. B.-S. wniosła skargę o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

wyroku

Sądu

Apelacyjnego.

Kwestionowanemu orzeczeniu oraz orzeczeniu Sądu I instancji zarzuciła obrazę

przepisu art. 108 § 1 Prawa spółdzielczego, błędy w ustaleniach faktycznych

i nieprawidłową

ocenę

całości

zebranego

materiału

dowodowego.

Wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem i uchylenie zaskarżonego wyroku

oraz uwzględnienie żądań pozwu lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu oraz orzeczenie o

kosztach postępowania. Ponadto skarżąca wniosła o dopuszczenie wskazanych

przez siebie dowodów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie była możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu

Apelacyjnego.

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od łącznego

spełnienia przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania

kwalifikowanej niezgodności z prawem, wynikającej z naruszenia podstawowych

zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka

i obywatela.

Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym jest mowa w art. 4241 § 2 k.p.c.

obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn

niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać

ze zwykłych środków prawnych. Obowiązek ich wykazania obciąża stronę, która

chce skorzystać z możliwości wniesienia skargi na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c.

(postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lipca 2007 r., IV CNP 80/07, niepubl.).

We wniesionej skardze nie zostały wykazane okoliczności pozwalające

uznać, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 424 1 § 2 k.p.c.

Skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, miała

zatem możliwość skorzystania z przysługujących jej środków prawnych w postaci

wniesienia skargi kasacyjnej. W istocie skarżąca zastępuje skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środek prawny, który

przysługiwał jej od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji.

Jeżeli

strona

miała

obiektywną

możliwość

skorzystania

z

instancji

odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to

skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy

świadomej rezygnacji z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej

przez stronę niemożności skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r. V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).

Należy także zwrócić uwagę, że kwestionując w skardze jednocześnie wyrok

Sądu I instancji oraz formułując wniosek o uchylenie zaskarżonych wyroków

i wnosząc o dopuszczenie dowodów, skarżąca wykazała się niezrozumieniem

instytucji skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy

odrzucił skargę.

Oddalony został wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej „Gw." w G. o

zasądzenie zwrotu kosztów postępowania skargowego, ponieważ odpowiedź na

skargę została złożona po upływie terminu dwutygodniowego od jej doręczenia

(art. 3987 § 1 k.p.c. w związku z art. 41412 k.p.c.).