Supreme Court dismisses appeal challenging facts and evidence assessment under Art. 4244 § 2 k.p.c.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the subsidiary intervenor's appeal challenging the lower court's final judgment. The appellant argued that the court erred in fact-finding and evidence evaluation regarding liability and damages. The court ruled that appeals under Article 4244 § 2 of the Civil Procedure Code cannot challenge factual determinations or evidence assessment, leading to the dismissal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4244 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Appeals for setting aside final judgments cannot challenge factual findings or evidence evaluation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 51/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie powództwa D. K.przeciwko V. Sp. z o.o. w M.z udziałem interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2015 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia interwenient uboczny wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1 w zw. z art. 245 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to zresztą strona skarżąca zarzucając błędną ocenę wiarygodności i mocy dowodowej dowodów z dokumentów.Również zarzut naruszenia art. 822 w zw. z art. 6 i art. 415 k.c. w istocie zmierza do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd, w skardze zarzuca się bowiem, że Sąd błędnie przyjął, iż powód udowodnił wszystkie przesłanki odpowiedzialności deliktowej podczas gdy powód nie wykazał należytymi dowodami, w tym dowodem z opinii biegłego, przesłanki wysokości szkody.
Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).