Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 47/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as facts and evidence evaluation are exclusive lower court domains.

Numero d'incarto V CNP 47/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's complaint regarding the final judgment of the District Court in a debt recovery case. The appellant argued that the lower court erred in fact-finding and evidence assessment, specifically concerning the calculation of repair costs and VAT invoices. The court ruled that such arguments are inadmissible because the Supreme Court acts as a court of law, not a court of facts, and cannot review factual determinations or evidence evaluation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4244 ust. 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Complaints based solely on factual findings or evidence evaluation are inadmissible as they fall exclusively within the domain of ordinary courts.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint inadmissibility factual findings review evidence evaluation Supreme Court function court of law motivi di cassazione ricorso straordinario per nullità risoluzione del conflitto giurisdizionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4244 ust. 2 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c. jw a.ł.
Art. 42412 k.p.c.
391 § 1 i art. 42412 k.p.c. jw a.ł.
art. 361 § 1 k.c
z ustawowymi odsetkami od 2 lipca 2010 r., a powództwo, co do kwoty 2.332,40 euro oddalono i oddalono jego apelację w pozostałej części.Skarżący wskazał, że wyrok Sądu Okręgowego jest niezgodny z art. 361 § 1 k.c.
art. 233 § 1 k.p.c
oraz art. 233 § 1 k.p.c.
art. 278 § 1 k.p.c
z art. 278 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:
art. 227 k.p.c
art. 217 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 47/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi A.S.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. ‎z dnia 5 czerwca 2015 r., sygn. akt V Ga […]/15‎w sprawie z powództwa ,,S…” .b.H. w W. w Austrii‎przeciwko A.S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2018 r., 1. odrzuca skargę, 2. zasądza od skarżącego pozwanego na rzecz powoda kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

Pozwany A.S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sąd Okręgowego w C. z dnia 5 czerwca 2015 r., którym, na skutek jego apelacji, zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 5 grudnia 2014 r. w ten sposób, że od pozwanego na rzecz powoda ,,S..” GmbH w W. w Austrii zamiast kwot 26.755,74 zł i 2.340,40 Euro, obie z ustawowymi odsetkami od 2 lipca 2010 r., zasądzono kwotę 23.256,39 zł z odsetkami od 13 lipca 2010 r. z ustawowymi odsetkami od 2 lipca 2010 r., a powództwo, co do kwoty 2.332,40 euro oddalono i oddalono jego apelację w pozostałej części.Skarżący wskazał, że wyrok Sądu Okręgowego jest niezgodny z art. 361 § 1 k.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru postępowania przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu ukonstytuowanego, jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania. Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów powszechnych i nie może być dokonywana oraz kontrolowana przez Sąd Najwyższy.Skarżący, jako przepisy prawa, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny wskazał art. 361 § 1 k.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. Zakreślone podstawy skargi i zarzuty wskazane przez pozwanego są związane wyłącznie z problematyką ustaleń faktycznych i kwestią oceny przez Sąd Okręgowy określonych środków dowodowych.

Wywody skarżącego są w istocie polemiką ze sposobem przeprowadzenia postępowania dowodowego oraz przeprowadzoną oceną materiału dowodowego, co skarżący sam wskazuje podając, że w sprawie doszło do naruszania art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. w zw. z art. 217 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. na skutek dokonania ustaleń faktycznych w sprzeczności z zebranymi w sprawie dowodami, co z kolei skutkowało uwzględnieniem powództwa co do kwoty 23 256,39 zł mimo, iż w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, koszty usunięcia wad przeprowadzonej przez pozwanego naprawy, pozostające w związku przyczynowym między powodującymi szkodę działaniami i zaniechaniami pozwanego odpowiadają kwocie 5 675,16 zł.

Podobnie zarzut naruszania art. 361 § 1 k.c. sprawdza się jedynie do odmiennej od przyjętej przez Sąd drugiej instancji oceny dowodów w postaci wystawionych przez ,,N…” Spółka z o.o. faktur VAT […] z dnia 2 marca 2010 r. oraz nr […] z dnia 11 marca 2010 r.Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, Nr 4, poz. 76, z dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, nie publ.; z dnia 28 marca 2006 r., V CNP 55/06, nie publ. oraz z dnia 27 września 2013 r., V CNP 90/12, nie publ.).

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c. jw a.ł.