Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of mandatory legal representation.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for non-compliance with a final payment order. The appellant personally filed the appeal without the mandatory representation of a lawyer or legal advisor required by law. The court ruled that the appeal was inadmissible ab initio because the statutory requirement for legal counsel was not met and no substitute was filed.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for non-compliance with a final judgment is inadmissible if filed personally by a party not entitled to do so without mandatory legal representation, as such a defect is incurable and renders the appeal void.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 47/09
POSTANOWIENIE
Dnia 12 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi G. O.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w L.
z dnia 9 maja 2008 r., w sprawie z powództwa P.P.H.U. „M.” Spółki Jawnej A. G.,
R. W. Zakład Pracy Chronionej w K.
przeciwko G. O.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2009 r.,
1. odrzuca skargę;
2. nie
obciąża
skarżącej
skargowego.
Uzasadnienie
kosztami
postępowania
Nakaz zapłaty Sądu Rejonowego z dnia 9 maja 2008 r. pozwana G. O.
zakwestionowała skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia
wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., w art. 4248 § 2 k.p.c. a także
w art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona
osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem
lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków
formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
Skarżąca, która nie należy do kręgu osób wskazanych wyżej, sporządziła
i wniosła skargę osobiście. Ustanowiony dla skarżącej radca prawny z urzędu nie
sporządził i nie wniósł nowej skargi, uzupełnił jedynie skargę wniesioną osobiście
przez skarżącą poprzez oznaczenie stron, wskazanie wartości przedmiotu
zaskarżenia i dołączenie odpowiedniej ilości odpisów. Nie zostało zatem
zachowane wymaganie z art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z kolei z brzmieniem art. 4241 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń sądu
pierwszej instancji jedynie w wypadkach wyjątkowych, gdy niezgodność z prawem
wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych
wolności albo praw człowieka i obywatela. W przedmiotowej sprawie taki wyjątkowy
wypadek nie został w żaden sposób wykazany (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102
k.p.c.
md