Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 46/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to obvious lack of merit regarding public procurement law.

Numero d'incarto V CNP 46/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the plaintiff's appeal for a declaration of legal inconsistency against a final court ruling. The court determined that the challenged judgment did not obviously violate fundamental legal principles or general standards of decision-making. Consequently, the appeal was rejected as obviously unfounded under the relevant procedural code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal for a declaration of legal inconsistency is rejected if the challenged judgment does not obviously violate fundamental legal principles or general standards of decision-making.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal inconsistency appeal public procurement law obvious lack of merit final judgment review Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4171 § 2 k.c.
w związku z art. 4171 § 2 k.c.
art. 4241 k.p.c.
Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem.
art. 4249 k.p.c.
orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa.Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna.
art. 4244 k.p.c.
Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
art. 4171 § 2 k.c
w związku z art. 4171 § 2 k.c.
art. 4241 k.p.c
Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem.
art. 4241 § 1 k.p.c
Nie można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4249 k.p.c
orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa.Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 46/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi O. G.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt II Ca […], w sprawie z powództwa O. G.‎przeciwko Powiatowi N.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą powoda O. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 16 października 2013 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sprawa rozpatrywana jest z uwzględnieniem przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta jest szczególnym środkiem prawnym, służącym kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia w związku z możliwością ubiegania się o przyznanie od Państwa odszkodowania za szkodę wyrządzona wydaniem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.).Istnieją pewne analogie między tą skargą a skargą kasacyjną, obie skargi są bowiem instrumentem kontroli legalności orzeczeń, jednakże nie są tożsame.

Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem. Natomiast skarga kasacyjna może wynikać tylko z zarzutu naruszenia prawa. Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - to orzeczenie nie tylko naruszające prawo, ale takie, które jest sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.

Nie można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa.Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Taka właśnie sytuacja zachodzi w sprawie. Wbrew zarzutom skarżącego nie można uznać, by Sąd drugiej instancji naruszył, i to w sposób oczywisty, rażący, przytoczone w skardze przepisy prawa.

Podniesione w skardze problemy sprowadzają się do oceny wadliwości postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, zgodności ofert ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia publicznego, zasadności roszczenia odszkodowawczego powoda z tytułu utraconych korzyści oraz do oceny ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie i w tym zakresie nie można dopatrzeć się rażącego naruszenia prawa przez Sąd Okręgowy. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie można uznać zasadności twierdzenia o rażącym, kwalifikowanym naruszeniu przytoczonych w skardze przepisów prawa materialnego ani procesowego.Wobec oczywistej bezzasadności skargi orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4241 k.p.c. aw