Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 45/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for unconstitutionality due to obvious lack of merit regarding property rights violation.

Numero d'incarto V CNP 45/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the plaintiff's appeal for unconstitutionality against a final lower court judgment. The plaintiff argued that the defendants' parking on his property constituted a clear violation of property rights. The court determined that the lower court's decision did not obviously violate material law or basic legal standards.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.; Art. 4171 § 2 k.c. An appeal for unconstitutionality is rejected if the challenged judgment obviously fails to violate material law or basic legal standards.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unconstitutionality obvious lack of merit property rights violation material law violation Supreme Court procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 k.p.c.
Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem.
Art. 4249 k.p.c.
orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa.Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna.
Art. 4171 § 2 k.c.
w związku z art. 4171 § 2 k.c.
art. 4171 § 2 k.c
w związku z art. 4171 § 2 k.c.
art. 4241 k.p.c
Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem.
art. 4241 § 1 k.p.c
Nie można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4249 k.p.c
orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa.Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 45/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi S. K.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt III Ca […],‎w sprawie z powództwa S. K.‎przeciwko M. W. i R. W.‎o przywrócenie stanu zgodnego z prawem,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą powoda S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 maja 2012 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sprawa rozpatrywana jest z uwzględnieniem przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta jest szczególnym środkiem prawnym, służącym kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia w związku z możliwością ubiegania się o przyznanie od Państwa odszkodowania za szkodę wyrządzona wydaniem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.).Istnieją pewne analogie między tą skargą a skargą kasacyjną, obie skargi są bowiem instrumentem kontroli legalności orzeczeń, jednakże nie są tożsame.

Skarga, o której mowa w art. 4241 k.p.c., wymaga oceny, że kwestionowane orzeczenie jest niezgodne z prawem. Natomiast skarga kasacyjna może wynikać tylko z zarzutu naruszenia prawa. Orzeczenie niezgodne z prawem - w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 § 2 k.c. - to orzeczenie nie tylko naruszające prawo, ale takie, które jest sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej.

Nie można uznać za niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. orzeczenia wydanego na podstawie jednej z możliwych do przyjęcia wykładni przepisu prawa.Zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeżeli skarga jest oczywiście bezzasadna. Taka właśnie sytuacja zachodzi w sprawie. Wbrew zarzutom skarżącego nie można uznać, by Sąd drugiej instancji naruszył, i to w sposób oczywisty, rażący, przytoczone w skardze przepisy prawa materialnego.

Podniesiony w skardze problem sprowadza się do oceny naruszenia prawa własności poprzez parkowanie przez pozwanych na nieruchomości należącej do powoda i w tym zakresie nie można dopatrzeć się rażącego naruszenia prawa przez Sąd Okręgowy. Nie budzi też zasadniczych zastrzeżeń ocena, że pozwanym przysługuje skuteczne wobec właściciela prawo władania rzeczą. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie można uznać zasadności twierdzenia o rażącym, kwalifikowanym naruszeniu przytoczonych w skardze przepisów prawa materialnego.Wobec oczywistej bezzasadności skargi orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4249 k.p.c.aw