Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 42/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for annulment due to lack of proven damage under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto V CNP 42/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal for annulment of a final judgment regarding joint debt liability. The defendant argued that the lower court's decision caused damage by triggering ongoing enforcement proceedings, but failed to specify the damage's amount, type, or timing. The court ruled that without concrete evidence of actual loss existing at the time of the appeal, the statutory requirement for such a remedy is not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the likelihood of damage caused by the judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for annulment final judgment proven damage enforcement proceedings constructive requirements Civil Procedure Code joint liability

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4241 § 1 k.p.c.
Według art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c.
odrzucenia, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., bez wzywania do jej uzupełnienia.
art. 4241 § 1 k.p.c
Według art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Przepis art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
odrzucenia, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., bez wzywania do jej uzupełnienia.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 42/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 listopada 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie z powództwa Firmy Handlowej „E.(...)” Spółki z o.o. w C.

przeciwko R. S., M. P. i K. W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2010 r.,

skargi pozwanego R. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 18 marca 2008 r., sygn. akt VI Ga (…) [WSC (…)],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 marca 2008 r. Sąd Okręgowy w Ś. zmienił zaskarżony wyrok

w ten sposób, że zasądził solidarnie od M. P. i R. S. na rzecz powódki kwotę 72.925,89

złotych i oddalił dalej idące powództwo w stosunku od pozwanych, oddalił apelację

powoda oraz oddalił apelację pozwanego M. P.

Od powyższego wyroku skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia wniósł pozwany R. S.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje wówczas, gdy przez jego wydanie stronie została

wyrządzona szkoda. Przepis art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymagania konstrukcyjne skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wśród tych

wymagań mieści się uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie

uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego

wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej

powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z

prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP

38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC

2006, nr 1, poz. 16, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22

listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.).

Skarga wniesiona przez pozwanego nie wskazuje wysokości szkody wyrządzonej

wydaniem zaskarżonego wyroku, jej rodzaju ani czasu powstania. Skarżący – w punkcie

IV skargi – ograniczył się do stwierdzenia, że zaskarżone orzeczenie spowodowało

wyrządzenie szkody pozwanemu poprzez wszczęcie i ciągłe prowadzenie przeciwko

niemu przez komornika postępowania egzekucyjnego w oparciu o zaskarżony wyrok.

Nie wiadomo więc, czy pozwany poniósł jakąkolwiek szkodę wskutek wszczęcia

postępowania

egzekucyjnego

na

podstawie

zaskarżonego

skargą

wyroku.

Z

uzasadnienia skargi nie wynika bowiem, czy i w jakim zakresie egzekucja okazała się

skuteczna. Należy mieć na względzie, że w chwili wniesienia skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia szkoda musi już istnieć. Nie

wystarczy sama obawa jej wyrządzenia w przyszłości. Brak uprawdopodobnienia

wyrządzenia szkody przesądza o istnieniu braku konstrukcyjnego skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4

k.p.c. Brak powyższego elementu konstrukcyjnego skargi skutkuje koniecznością jej

odrzucenia, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., bez wzywania do jej uzupełnienia.