Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CNP 37/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for unconstitutionality as it concerns fact-finding and evidence evaluation.

Numero d'incarto V CNP 37/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for unconstitutionality against a final judgment regarding the revocation of enforceability. The plaintiff argued that the lower court incorrectly rejected an original document in favor of a copy, violating procedural rules on evidence. The court ruled that such disputes involve fact-finding and evidence assessment, which fall exclusively within the domain of ordinary courts and are not subject to review by the Supreme Court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4244 ust. 2 k.p.c.; Art. 183 ust. 1 Konstytucji: Appeals for unconstitutionality cannot be based on objections to fact-finding or evidence evaluation, as these remain the exclusive domain of ordinary courts.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unconstitutionality fact-finding review evidence evaluation Supreme Court jurisdiction ordinary court domain

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4244 ust. 2 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
Art. 183 ust. 1 Konstytucji
sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 233 k.p.c
orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 233 k.p.c.
art. 248 § 1 k.p.c
orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 233 k.p.c. w zw. z art. 248 § 1 k.p.c. polegające
art. 183 ust. 1 Konstytucji
sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 37/12

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi J. Ż.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

w C. z dnia 7 kwietnia 2010 r., w sprawie z powództwa J. Ż.

przeciwko B. L.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2013 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację

powoda od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 11 grudnia 2009 r. w sprawie o

pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności.

Wyrok Sądu Okręgowego powód J. Ż. zakwestionował skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu w całości

orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 233 k.p.c. w zw. z art. 248 § 1 k.p.c. polegające

na przyjęciu, że powód nie złożył do akt sprawy oryginału pokwitowania z dnia 15

czerwca 1998 r., lecz kopię i w konsekwencji uznanie powyższego dowodu za

nieprzekonujący. Skarżący wskazał, że przez wydanie kwestionowanego wyroku

została

mu

wyrządzona

szkoda

polegająca

na nieuwzględnieniu

zarzutu

potrącenia określonej kwoty wynikającej z opisanego wyżej pokwitowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być

zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru

postępowania

przed

Sądem

Najwyższym

oraz

z

funkcji

tego

Sądu

ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością

sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).

Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających

i nie może być kontrolowana przez Sąd Najwyższy.

Zarzuty wskazane przez skarżącego dotyczą wyłącznie problematyki ustaleń

faktycznych, a wywody skarżącego stanowią wyłącznie polemikę z oceną materiału

dowodowego przeprowadzoną przez Sądy orzekające w sprawie.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i nie może być traktowana wyłącznie

jako środek prowadzący do dochodzenia roszczeń przez stronę niezadowoloną

z rozstrzygnięcia sądu.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

es