Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to lack of special extraordinary appeal filing. The appellant failed to prove impossibility of cassation and did not file a special extraordinary appeal. Consequently, the appeal is inadmissible under civil procedure law. The court notes that the special extraordinary appeal is the proper remedy for such errors. The decision emphasizes procedural requirements for state liability claims. This case clarifies the hierarchy of extraordinary remedies in Polish civil law.

Sygn. akt V CNP 30/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi P. D.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II Ca […]‎w sprawie z powództwa K. D.‎przeciwko P. D.‎o zamianę prawa dożywocia na rentę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 grudnia 2018 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Pozwany P. D. wniósł skargę o stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 10 stycznia 2017 r. w sprawie II Ca […]. W nagłówku skargi figuruje data 20 lipca 2017 r., jednak prezentata biura podawczego Sądu Okręgowego wskazuje, że skarga wpłynęła do Sądu w dniu 26 czerwca 2018 r. Stempel pocztowy na kopercie (k. 8 akt) wykazuje jako datę nadania pisma dzień 21 czerwca 2018 r. Biorąc ponadto pod uwagę daty uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i opłaty sądowej od skargi figurujące na dowodach wpłat, to jest dzień 21 czerwca 2018 r. w obu przypadkach (k. 6 i 7 akt) należy uznać, że skargę wniesiono w tym właśnie dniu, to jest 21 czerwca 2018 r.W skardze pozwany wskazał, że wyrok jest niezgodny z prawem i przytoczył jako podstawę naruszenie art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. przez niewykonanie określonego w nim nakazu odrzucenia pozwu, oraz art. 913 § 1 k.c. przez jego zastosowanie i błędną wykładnię.

Wskazał, że wskutek wydania tego wyroku poniósł szkodę w kwocie 730,37 zł miesięcznie oraz, że wzruszenie tego wyroku nie było możliwe, bowiem nie przysługuje od niego skarga kasacyjna.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga nie spełnia ustawowych wymagań określonych w art. 4245 k.p.c., nie zawiera wskazania, z jakim przepisem wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.), uprawdopodobnienia poniesienia szkody (art. 4255 § 1 pkt 4 k.p.c.), ani wypełnienia wymagania z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Podlega jednak odrzuceniu również z innej przyczyny.Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdzające niezgodność zaskarżonego skargą wyroku z prawem nie eliminuje tego wyroku z obrotu prawnego.

Stanowi natomiast podstawę do następczego dochodzenia od Skarbu Państwa naprawienia szkody poniesionej na skutek wydania wyroku niezgodnego z prawem. Odpowiedzialność majątkowa Skarbu Państwa może wchodzić w grę jednak tylko wtedy, kiedy wzruszenie wyroku nie jest i nie było możliwe, a strona podjęła wszelkie dopuszczalne prawem czynności, prowadzące do wzruszenia wydanego wyroku. Takimi czynnościami były dotychczas, poza skargą kasacyjną, także wniosek o wznowienie postępowania czy powództwo przeciwegzekucyjne, o ile wystąpiły podstawy do ich podjęcia.

Brak takich przyczyn należało wykazać. Skarżący ograniczył się tylko do wykazania braku możliwości wniesienia skargi kasacyjnej.Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że w dniu 3 kwietnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. 2018, poz. 5 ze zm.), która wprowadziła do polskiego systemu prawnego kolejny środek nadzwyczajny. Środkiem tym jest skarga nadzwyczajna, której celem jest, jak wynika z art. 89 przytoczonej ustawy, eliminacja prawomocnych orzeczeń naruszających zasady lub wolności i prawa człowieka i obywatela określone w Konstytucji albo w sposób rażący naruszających prawo przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.Przyczyny uwzględnienia skargi nadzwyczajnej są zbieżne z podstawami skargi o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem, jednak inne są konsekwencje wydanego na skutek tych skarg orzeczenia.

Uwzględnienie przez Sąd Najwyższy skargi nadzwyczajnej prowadzi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 95 ustawy o Sądzie Najwyższym w związku z art. 39815 oraz art. 39816 k.p.c.). Skoro zaś zaskarżony wyrok może zostać uchylony, nie jest możliwe orzekanie o skardze o stwierdzenie jego niezgodności z prawem i - w następstwie takiego orzeczenia - o odpowiedzialności majątkowej Skarbu Państwa.Oznacza to, że, wnosząc skargę określoną w art. 4241 k.p.c., strona musi wykazać, iż złożyła do stosownego organu wniosek o wniesienie skargi nadzwyczajnej zgodnie z art. 89 § 2 ustawy o SN, a wniosek ten nie został uwzględniony.Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 k.p.c. jw