Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 22/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming legal inconsistency due to lack of fundamental error in lower court's fact-finding.

Numero d'incarto V CNP 22/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the appeal filed by K. T. against a final judgment ordering payment to T. L. The appellant argued the lower court erred in law regarding a share sale agreement, but the court noted that appeals under Article 4244 of the Civil Procedure Code cannot be based on factual findings or evidence evaluation. Consequently, the court determined the alleged legal inconsistency was not fundamental enough to warrant intervention, upholding the lower court's decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4244 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal for a ruling on legal inconsistency of a final judgment is inadmissible if it relies on factual findings or evidence assessment, and the alleged error lacks the required fundamental and elementary character.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal inconsistency appeal fundamental error standard factual findings exclusion evidence evaluation immunity civil procedure code final judgment review supreme court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4244 k.p.c.
Zgodnie z art. 4244 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność wyroku z prawem, gdy przez jego wydanie stronie wyrządzona została szkoda.
art. 4249 k.p.c.
- skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie można oprzeć na podstawie zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów.Z tych względów na podstawie art. 4249 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.[aw]
art. 4241 § 1 k.p.c.
Wybór jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa, choćby okazała się ona nieprawidłowa, nie oznacza niezgodności z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. (zob.
art. 4244 zdanie drugie 2 k.p.c.
Należy przy tym dodać, że - w myśl art. 4244 zdanie drugie 2 k.p.c. - skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie można oprzeć na podstawie zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów.Z tych względów na podstawie art.
art. 4244 k.p.c
Zgodnie z art. 4244 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność wyroku z prawem, gdy przez jego wydanie stronie wyrządzona została szkoda.
art. 4241 § 1 k.p.c
Wybór jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa, choćby okazała się ona nieprawidłowa, nie oznacza niezgodności z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 4249 k.p.c
- skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie można oprzeć na podstawie zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów.Z tych względów na podstawie art. 4249 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2008 r., I CNP 116/07
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2008 r., I CNP 116/07, nie publ.), a skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być skuteczna tylko wtedy, gdy wskazane w niej naruszenie prawa ma charakter kwalifikowany i elementarny (zob.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2014 r., I BP 5/13
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2014 r., I BP 5/13, „Monitor Prawa Pracy” 2014, nr 5, s.
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., I BP 3/11
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., I BP 3/11, nie publ.).W ocenie Sądu Najwyższego zarzuty przedstawione przez skarżącego nie znajdują odzwierciedlenia w ustaleniach poczynionych przez Sąd Okręgowy w K., zgodnie z którymi w dniu 25 sierpnia 2009 r.
I CNP 116/07
Supreme Court dismisses appeal against lower court ruling on co-op property damage deduction. Disagreement over normal wear and tear does not constitute legal error.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 22/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi K. T.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt IV Ca […]‎w sprawie z powództwa K. T.‎przeciwko T. L.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 4244 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność wyroku z prawem, gdy przez jego wydanie stronie wyrządzona została szkoda. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że ocena "niezgodności z prawem" orzeczenia musi być dokonywana przy uwzględnieniu - stanowiącej istotę władzy sędziowskiej - swobody orzekania w dziedzinie ustalania faktów i wykładni stosowanego prawa.

Wybór jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa, choćby okazała się ona nieprawidłowa, nie oznacza niezgodności z prawem w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2008 r., I CNP 116/07, nie publ.), a skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być skuteczna tylko wtedy, gdy wskazane w niej naruszenie prawa ma charakter kwalifikowany i elementarny (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2014 r., I BP 5/13, „Monitor Prawa Pracy” 2014, nr 5, s. 255-256).

Należy podkreślić, że traktowanie jako niezgodnego z prawem w rozumieniu art. 4244 k.p.c. każdego orzeczenia sądowego ocenionego jako wadliwe niesie zagrożenia dla porządku prawnego, stabilności obrotu prawnego, swobody sądu w stosowaniu prawa (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., I BP 3/11, nie publ.).W ocenie Sądu Najwyższego zarzuty przedstawione przez skarżącego nie znajdują odzwierciedlenia w ustaleniach poczynionych przez Sąd Okręgowy w K., zgodnie z którymi w dniu 25 sierpnia 2009 r. doszło pomiędzy stronami do zawarcia umowy sprzedaży udziałów w nieruchomości i postanowienia tej umowy stały się podstawą spornego świadczenia.

Należy przy tym dodać, że - w myśl art. 4244 zdanie drugie 2 k.p.c. - skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie można oprzeć na podstawie zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów.Z tych względów na podstawie art. 4249 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.[aw]