Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 22/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with final payment order due to failure to use ordinary appeal.

Numero d'incarto V CNP 22/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's claim challenging a final payment order issued by the District Court. The appellant argued procedural violations but failed to demonstrate an exceptional circumstance justifying bypassing the ordinary appeal process. The court ruled that since the appellant had the objective possibility to appeal the payment order and did not do so, the subsequent claim was inadmissible under civil procedure law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A claim for non-compliance with a final judgment is inadmissible if the party failed to use the ordinary appeal remedy without an exceptional circumstance, such as serious illness or force majeure.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal payment order exceptional circumstance ordinary appeal civil procedure law final judgment procedural violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała
Art. 4248 § 2 k.p.c.
to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.).
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.
art. 233 k.p.c
postępowania cywilnego: art. 233 k.p.c., i art.
art. 232 k.p.c
233 k.p.c., i art. 232 k.p.c.
art. 6 k.c
postępowania cywilnego: art. 233 k.p.c., i art. 232 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c., art. 316
art. 316 k.p.c
postępowania cywilnego: art. 233 k.p.c., i art. 232 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c., art. 316
art. 379 pkt 2 k.p.c
485 § 1 i 2 k.p.c., art. 379 pkt 2 k.p.c.
art. 86 k.p.c
k.p.c. oraz art. 485 § 1 i 2 k.p.c., art. 379 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 86 k.p.c. oraz
art. 45 pkt 1 Konstytucji RP
naruszenie art. 45 pkt 1 Konstytucji RP.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CNP 4/06
Supreme Court dismissed citizen ombudsman's complaint for non-use of appeal due to lack of exceptional circumstances.
V CNP 187/07
Supreme Court dismisses legal challenge to final judgment when cassation appeal was rejected and not renewed.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 22/12

POSTANOWIENIE

Dnia 14 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi M. M.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego

z dnia 31 sierpnia 2010 r., w sprawie z powództwa I. Spółki Akcyjnej z siedzibą w

C. przeciwko M. M.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2012 r.,

1) odrzuca skargę;

2) zasądza od M. M. na rzecz "I." S.A. w C. kwotę 317 zł (trzysta

siedemnaście) tytułem kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 31 sierpnia 2010 r. Sąd Rejonowy

nakazał pozwanemu M. M. zapłatę powodowi 4 374,50 zł z odsetkami ustawowymi

od dnia 24 sierpnia 2010 r. oraz orzekł o kosztach procesu.

Pozwany zakwestionował w całości nakaz zapłaty skargą o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i zarzucił naruszenie przepisów

postępowania cywilnego: art. 233 k.p.c., i art. 232 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c., art. 316

k.p.c. oraz art. 485 § 1 i 2 k.p.c., art. 379 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 86 k.p.c. oraz

naruszenie art. 45 pkt 1 Konstytucji RP.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od istnienia

wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem

o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że za wypadek wyjątkowy,

o którym mowa w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., można uznać - przykładowo

- nieskorzystanie przez stronę z przysługującego jej środka zaskarżenia z powodu

ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej lub błędnej informacji udzielonej

przez pracownika sądu (postanowienie z dnia 2 lutego 2006 r., I CNP 4/06, OSNC

2006/6/113). Skarżący nie wykazał, że jakikolwiek wyjątkowy wypadek występuje

w jego sprawie.

W przedmiotowej sprawie - jak sam skarżący wskazuje - była możliwość

zaskarżenia nakazu zapłaty, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany.

Skarżący nie skorzystał z tej możliwości. W istocie skarżący zastępuje skargą

o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

środki

odwoławcze przysługujące od nakazu zapłaty na zasadach ogólnych.

Jeżeli

strona

miała

obiektywną

możliwość

skorzystania

z

instancji

odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie,

to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy

świadomej rezygnacji z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej

przez stronę niemożności skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r., V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107).

Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy

odrzucił skargę.

O kosztach postępowania skargowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.

es