Supreme Court dismisses appeal against enforcement order ruling on execution costs as procedurally inadmissible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the debtor's appeal challenging a final enforcement order regarding execution costs. The debtor argued the order was legally flawed, but the court held that such incidental cost rulings do not constitute final decisions terminating the main proceedings. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Appeals against final judgments must target decisions terminating the main proceedings; incidental rulings on execution costs are not appealable via this mechanism.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 213/07
POSTANOWIENIE
Dnia 26 marca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi dłużnika Z. D.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w O.
z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt II Cz (…) [WSC "no" (…)
w sprawie ze skargi dłużnika Z. D.
na czynności Komornika Sądowego Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w O.
w postępowaniu egzekucyjnym III Km (…)
z wniosku wierzyciela K. L.
przeciwko dłużnikowi Z. D.
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 października 2007 r. [sygn. akt II Cz (…)] Sąd
Okręgowy w O. oddalił zażalenie dłużnika Z. D. na postanowienie Sądu Rejonowego z
dnia 4 lipca 2007 r., które zapadło w wyniku skargi na czynności komornika.
Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone przez dłużnika Z. D.
skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach,
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej
instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być prawomocne
orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.
Zasadniczego znaczenia nabiera zatem objaśnienie pojęcia „postanowienie
kończące postępowanie w sprawie”. Na gruncie postępowania rozpoznawczego
przyjmuje się, że chodzi tu o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się
trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np.
uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP
44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1,
poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22).
Uwzględniając z kolei specyfikę postępowania egzekucyjnego należy przyjąć, że
w postępowaniu egzekucyjnym zwrotem „postanowienia kończące postępowanie w
sprawie” obejmuje się orzeczenia kończące zasadnicze części tego postępowania.
Wyklucza się natomiast z zakresu tego zwrotu postanowienia rozstrzygające jedynie
kwestie incydentalne, wpadkowe, za które uważa się w szczególności postanowienia co
do kosztów postępowania egzekucyjnego. W odniesieniu do postanowień co do kosztów
postępowania egzekucyjnego podkreśla się, że gdy chodzi o zaskarżalność skargą o
stwierdzenie niezgodności z prawem, nie mogą one być traktowane inaczej niż
postanowienia co do kosztów postępowania rozpoznawczego (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CNP 67/06, BSN 2007, nr 9, s. 8).
Dlatego też skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia od postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie oddalające
skargę na czynności komornika w przedmiocie zajęcia wynagrodzenia dłużnika w celu
wyegzekwowania kosztów postępowania egzekucyjnego należało odrzucić, jako
niedopuszczalną (art. 4248 § 1 k.p.c.).