Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to prove impossibility of other remedies.

Sygn. akt V CNP 21/09

POSTANOWIENIE

Dnia 15 czerwca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa W. Spółki Jawnej

przeciwko A. Spółce Jawnej

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2009 r.,

na skutek skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 lipca 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę i zasądza od pozwanej na rzecz powódki

kwotę 600 (sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

wywołanego skargą.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 30 lipca 2008 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelacje

powoda i pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 marca 2008 r.

Pełnomocnik pozwanej wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

wyroku Sądu Okręgowego.

Podstawową funkcją skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia jest doprowadzenie do stwierdzenia przez Sąd

Najwyższy wystąpienia jednej z materialnoprawnych przesłanek roszczenia

o naprawienie

szkody

wyrządzonej

jurysdykcyjną

działalnością

sądów

powszechnych (art. 4171 § 2 k.c.). Między postępowaniem unormowanym w art.

4241 i nast. k.p.c. i postępowaniem z powództwa przeciwko Skarbowi Państwa

o odszkodowanie zachodzi zatem ścisły związek, gdyż orzeczenie uwzględniające

skargę stanowi prejudykat w późniejszym procesie odszkodowawczym.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarga powinna zawierać wykazanie,

że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie

było i nie jest możliwe.

Przedmiotowa

skarga

nie

spełnia

tego

konstrukcyjnego

wymogu.

Skarżąca stwierdza jedynie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze

innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a skargi kasacyjnej nie można

wnieść ze względu na niską wartość przedmiotu zaskarżenia (9.598,00 zł)

i zakwalifikowanie sprawy jako gospodarczej (art. 3982 § 1 k.p.c.).

Należy podkreślić, że obowiązek określony w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. polega

na przeprowadzeniu prawniczej analizy przepisów dotyczących środków prawnych,

których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogły

odnieść skutku. Do tych środków należy zaliczyć oprócz skargi kasacyjnej także

m.in.

skargę

o

wznowienie

postępowania.

Nadto

ustawodawca

wymaga

„wykazania”, a nie jedynie wskazania, przytoczenia, czy uwiarygodnienia

niemożności

wzruszenia

zaskarżonego

orzeczenia.

Skarżący

musi

zatem

przeprowadzić w tym zakresie stosowny wywód jurydyczny. Wywód taki byłby

zbędny jedynie wówczas, gdyby skarżący dołączył do skargi odpisy prawomocnych

orzeczeń wskazujących, że zastosowanie innych środków procesowych okazało się

nieskuteczne np. odpis postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie

postępowania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 stycznia 2006 r.,

III CNP 23/05, OSNC 2006 nr 7-8 poz. 140). Nie jest zatem wystarczające

wskazanie przez skarżącego jedynie

na

brak możliwości wniesienia skargi

kasacyjnej.

Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu

niejawnym skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 424 5 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c. orzekł, jak

w sentencji.