V CNP 21/08 · Supreme Court dismisses appeal from default judgment due to lack of extraordinary circumstances under Art. 4241 § 1 k.p.c. (Sąd Najwyższy)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint challenging a final default judgment rendered by the Regional Court. The appellant argued that the lower court violated material law provisions regarding cooperative rights but failed to specify how fundamental legal principles or constitutional freedoms were infringed. The court ruled that such complaints require proof of an extraordinary circumstance, which was absent here because the appellant simply substituted a lost appeal with a late-filed complaint without justifying the procedural failure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c. A complaint against a final judgment from a court of first instance is inadmissible unless an extraordinary circumstance exists, such as a violation of fundamental legal principles or constitutional rights, which must be precisely substantiated.

Parole chiave

Generato dall'IA

complaint against final judgment extraordinary circumstances fundamental legal principles default judgment appeal procedural admissibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

Art. 4241 § 2 k.p.c.

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

skardze (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.), co stanowi jeden z jej elementów konstrukcyjnych.

Art. 4248 § 2 k.p.c.

art. 31 § 1 k.r.o

naruszenie prawa materialnego w postaci art. 31 § 1 k.r.o.

art. 4241 § 1 k.p.c

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c

skardze (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.), co stanowi jeden z jej elementów konstrukcyjnych.

Testo completo

Sygn. akt V CNP 21/08

POSTANOWIENIE

Dnia 10 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi S. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zaocznego Sądu

Rejonowego w G. z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt I C (…) [I WSC (…) w sprawie z

powództwa M. B.

przeciwko S. S.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem zaocznym z dnia 13 kwietnia 2006 r. [sygn. akt l C (…)] Sąd Rejonowy

w G. uwzględnił powództwo przeciwko S. S. w sprawie o ustalenie.

Od powyższego wyroku zaocznego pełnomocnik pozwanego S. S. wniósł skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powołując się na

naruszenie prawa materialnego w postaci art. 31 § 1 k.r.o. oraz art. 215 § 2 i 3 Prawa

spółdzielczego i wskazał powyższe przepisy, jako na te, z którymi zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było

i nie jest możliwe. Wyjątek od wskazanej zasady przewidziano w art. 424 1 § 2 k.p.c. W

sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych,

dopuszczalność

skargi

uzależniona

jest

od

istnienia

wyjątkowego

wypadku

polegającego na występowaniu niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze,

wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych

wolności albo praw człowieka i obywatela.

W przedmiotowej sprawie taki wyjątkowy wypadek nie występuje. Skarżący nie

sprecyzował w sposób wystarczający, które podstawowe zasady porządku prawnego

lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka i obywatela zostały jego zdaniem

naruszone, gdyż powołał się ogólnie na naruszenie prawa materialnego, bez

szczegółowego uzasadnienia tych okoliczności. Okoliczności te winny być wykazane w

skardze (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.), co stanowi jeden z jej elementów konstrukcyjnych. W

wypadku powołania się na naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego

konieczne jest wykazanie, że dana zasada istnieje i ma podstawowe znaczenie dla

porządku prawnego oraz dokładne określenie, w jaki sposób doszło do naruszenia tej

zasady w wyniku wydania orzeczenia. Skarżący nie wykazał ponadto, że zachodzi

wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi od niezaskarżonego orzeczenia

sądu pierwszej instancji, co oznacza, że skarga nie czyni zadość omawianemu

wymaganiu.

W istocie skarżący zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia środki odwoławcze przysługujące od wyroku zaocznego na

zasadach ogólnych, w sytuacji gdy w sposób przez siebie zawiniony środki te utracił

(skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniesionego przez siebie wniosku o

przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku zaocznego, co w konsekwencji

doprowadziło do zwrócenia tego wniosku).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 424 8 § 2

k.p.c.).

Supreme Court dismisses appeal from default judgment due to lack of extraordinary circumstances under Art. 4241 § 1 k.p.c.

Sintesi Legislator

Regesto Legislator

Parole chiave

Disposizioni normative citate

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Testo completo