Supreme Court dismissed appeal for invalidity of final judgment due to insufficient attorney authorization in separate proceeding.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal for invalidity of a final judgment because the submitted power of attorney did not authorize representation in this new extraordinary proceeding. The court held that such an appeal initiates a distinct legal action rather than continuing the concluded case, requiring specific authorization separate from the original payment suit. Consequently, the court ruled that the attorney's mandate from the prior case could not legally extend to this new procedural stage.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241-42412 k.p.c.; Art. 417 § 1 k.c.: An appeal for invalidity of a final judgment constitutes a new extraordinary proceeding distinct from the concluded case, requiring specific authorization separate from the mandate granted in the original matter.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 16/05
POSTANOWIENIE
Dnia 14 lipca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi J. S. i J. S.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B.
z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II Ca (…) w sprawie J. S. i J. S. przeciwko A. H. o
zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2005 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżących – wykonując zarządzenie Przewodniczącego Sądu
Okręgowego w B. o nadesłanie pełnomocnictwa do złożenia skargi – przedstawił
pełnomocnictwo procesowe mocodawców upoważniające „do prowadzenia sprawy z
powództwa J. i J. S. przeciwko A. H. we wszystkich instancjach”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia (art. 4241 – 42412 k.p.c.) nie jest kontynuacją postępowania zakończonego
prawomocnie kwestionowanym orzeczeniem sądu drugiej instancji (wyjątkowo –
pierwszej instancji). Skarga ta jest nowym, nadzwyczajnym środkiem umożliwiającym
dochodzenie roszczenia odszkodowawczego od Skarbu Państwa za niezgodną z
prawem działalność orzeczniczą sądu jako organu władzy publicznej (art. 417 § 1 k.c.).
Skarga nie zmierza do zmiany bądź uchylenia kwestionowanego orzeczenia i inicjuje
sprawę odrębną wobec sprawy zakończonej prawomocnie tym orzeczeniem. Tym
samym umocowanie adwokata (radcy prawnego) do reprezentowania strony skarżącej
w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może
wynikać z treści pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi w sprawie
zakończonej prawomocnie tym orzeczeniem (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia
14 czerwca 2005 r., V CZ 61/05, nie publ.).
Zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w B. zasadnie zmierzało do
uzupełnienia skargi (art. 4245 § 2 k.p.c. w związku z art. 89 § 1 k.p.c. i art. 126 § 3
k.p.c.), ale nie zostało wykonane. Przedłożone pełnomocnictwo nie umocowuje bowiem
pełnomocnika do prowadzenia sprawy o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia (art. 4241 - 42412 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.c.), lecz
powtarza umocowanie zamieszczone w prawomocnie zakończonej sprawie o zapłatę.
Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 4248 § 1 k.p.c.).