Supreme Court dismisses appeal against interlocutory order denying costs for state-funded legal aid.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against an appellate court order denying costs for state-funded legal aid. The appellant argued that the order violated procedural rights and regulations regarding legal fees, claiming it should have covered the costs of the appointed lawyer. The court ruled the order was not a final judgment ending the proceedings, making it inadmissible for appeal under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 4241 § 1 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: An interlocutory order denying costs for state-funded legal aid is inadmissible for appeal because it does not constitute a final judgment ending the proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 146/06
POSTANOWIENIE
Dnia 6 grudnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi S. T., pełnomocnika powoda Z.K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Apelacyjnego w K.
z dnia 17 marca 2006 r., sygn. akt I 1 ACz …/05
w sprawie z powództwa Z. K.
przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Celnej w K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2006 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. Sąd Apelacyjny w K. oddalił
wniosek S. T. będącego pełnomocnikiem powoda Z. K. o zasądzenie kosztów
zastępstwa procesowego z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
w sprawie o zapłatę.
Postanowienie to zostało zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 i następne k.p.c.). Skarżący
zarzucił naruszenie prawa procesowego (art. 99 k.p.c.) oraz § 12 ust. 4 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego
z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) poprzez nieuwzględnienie kosztów
zastępstwa procesowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach,
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu
pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być
prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Można przyjąć, iż
chodzi tu o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka
drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały
składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP
44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001,
nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2,
poz. 22).
Zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego w K. dotyczy oddalenia
wniosku pełnomocnika powoda o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z
tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Należy przyjąć, iż
wspomniane postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w
sprawie.
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
db