Supreme Court dismisses appeal against ruling suspending enforcement proceedings as it does not end the case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the creditor's appeal against a lower court ruling that rejected a complaint regarding the suspension of enforcement proceedings. The creditor argued the lower court's decision was legally flawed, but the Supreme Court determined the suspended enforcement order did not conclude the entire legal proceedings. Consequently, the appeal was inadmissible because the contested decision was merely incidental and did not terminate the case as required by law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 4241 § 1 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final ruling is admissible only if the ruling concludes the proceedings as a whole; incidental or partial rulings do not qualify.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 128/06
POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi E.W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w G.
z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt [...]
w sprawie ze skargi wierzycielki E.W. na postanowienie
Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w G.
z dnia 29 września 2005 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania
egzekucyjnego prowadzonego przeciwko dłużnikowi Samodzielnemu
Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej - Szpitalowi w likwidacji o egzekucję
świadczenia pieniężnego, sygn. akt [...],
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2006 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił
zażalenie E.W. na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 grudnia 2005 r.
oddające skargę na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym
w G. z dnia 29 września 2005 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania
egzekucyjnego.
Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone przez E.W. skargą o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424 1 i
następne k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej
instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach,
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu
pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być
prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.
Dlatego
też
zasadniczego
znaczenia
nabiera
objaśnienie
pojęcia
„postanowienie kończące postępowanie w sprawie”. Można przyjąć, iż chodzi tu
o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do
rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały składu
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98,
OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1,
poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22).
Użycie przez ustawodawcę dopełnienia „w sprawie” świadczy wyraźnie
o zamiarze zwężenia omawianego pojęcia tylko do orzeczeń kończących
postępowanie
jako całość
poddaną pod
osąd, z wyłączeniem orzeczeń
incydentalnych, ubocznych. Z tych przyczyn należy odrzucić wykładnię zmierzającą
do uznania za kończące postępowanie w sprawie takich orzeczeń, które zamykają
tylko jakiś fragment sprawy lub jej boczny nurt, rozstrzygają kwestię wpadkową,
albo finalizują postępowanie pomocnicze, bądź czynności przygotowawcze.
Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w G. dotyczy zawieszenia
postępowania egzekucyjnego, a dokładniej dotyczy oddalenia zażalenia na
postanowienie Sądu Rejonowego oddalające skargę na postanowienie komornika
w przedmiocie zawieszenia postępowania. Należy przyjąć, iż postanowienie w tym
przedmiocie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.
Dlatego też skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia od takiego postanowienia jako niedopuszczalną należało odrzucić (art.
4248 § 1 k.p.c.).