Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 103/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final order as inadmissible under new Civil Procedure Code rules.

Numero d'incarto V CNP 103/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging a final order regarding the restoration of a deadline. The appellant argued the lower court's decision violated legal rights, but the court noted the new Civil Procedure Code limits such complaints to cases where no other legal remedies exist. Since the appellant had already exhausted available remedies, the complaint was deemed inadmissible under the updated statutory framework.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424^1 § 1 k.p.c.; Art. 424^8 § 1 k.p.c.: A complaint for invalidation of a final judgment is inadmissible if the judgment concludes proceedings and the party has already utilized all available legal remedies.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible complaint final judgment exhaustion of remedies Civil Procedure Code legal remedies

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424^1 § 1 k.p.c.
Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.,
Art. 424^8 § 1 k.p.c.
Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 341/98
Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific violated articles and denies lawyer fees.
II CZ 69/07
Supreme Court dismisses appeal and denies legal aid costs for obviously groundless procedural motions.
II CSK 699/10
Supreme Court dismisses cassation appeal and denies lawyer costs for filing obviously unfounded legal arguments.
V CZ 66/11
Supreme Court dismisses appeal for non-remedial appeal as High Court ruling was not a binding precedent for the compensation case.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 103/11

POSTANOWIENIE

Dnia 29 grudnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi B. K.J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego w W. z dnia 28 grudnia 2009 r.,

w sprawie z powództwa Gminy W.

przeciwko B. K.-J.

o rozwiązanie umowy i wydanie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 grudnia 2011 r.,

1.) odrzuca skargę;

2.) oddala wniosek radcy prawnego H. F. o przyznanie

wynagrodzenia za świadczenie skarżącej pomocy prawnej.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2009 r. Sąd Rejonowy odrzucił wniosek

pozwanej B. K.-J. o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku

zaocznego z dnia 18 czerwca 2008 r.

Postanowienie

Sądu

Okręgowego

pozwana

zakwestionowała

skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r.

o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz

ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która

zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.,

można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu

drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie

stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze

przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

W zakresie nieobjętym hipotezami powyższych przepisów w przypadku

powstania szkody wskutek wydania orzeczenia przez sąd skarga o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

jest

niedopuszczalna.

Od prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania

z tytułu

szkody

wyrządzonej

przez

wydanie

prawomocnego

orzeczenia

niezgodnego z prawem można domagać się przed sądem powszechnym,

bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu

ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych

(art. 4241b k.p.c.).

W związku z tym skarga B. K.-J. o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego postanowienia o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od

wyroku zaocznego podlegała, jako niedopuszczalna, odrzuceniu (art. 424 8 § 1

k.p.c.).

Oddalono wniosek pełnomocnika pozwanej, ustanowionego z urzędu,

o zasądzenie od Skarbu Państwa wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej

w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury,

wniesienie

i

popieranie

przez

pełnomocnika,

ustanowionego

z

urzędu,

niedopuszczalnego środka prawnego nie uzasadnia przyznania mu wynagrodzenia

za

świadczenie

stronie

pomocy

prawnej

w

sposób

nieprofesjonalny

(zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98,

OSNC 1999, nr 6, poz. 123, z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07, OSNC 2008,

nr 3, poz. 41, z dnia 11 maja 2011 r., II CSK 699/10, OSNC Zb. Dod. 2011, nr C,

poz. 72 oraz z dnia 22 września 2011 r., V CZ 66/11, LEX nr 960548).

jw