Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
V CNP 101/07 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final payment order due to lack of exceptional circumstances.

Numero d'incarto V CNP 101/07
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint seeking to declare a final payment order unlawful. The appellant argued violations of constitutional rights and procedural rules regarding interest calculations but failed to specify which fundamental principles were breached. The court ruled the appeal inadmissible because the appellant had previously lost the right to general appeal remedies by failing to use them, thus lacking the exceptional circumstances required for this specific remedy.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment is inadmissible unless an exceptional circumstance exists involving a violation of fundamental legal principles or constitutional freedoms, which is absent when the appellant unreasonably forfeits general appeal rights.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissible appeal final payment order exceptional circumstances forfeiture of remedies constitutional rights violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała
Art. 4248 § 2 k.p.c.
z innych przyczyn (art. 4248 § 2 k.p.c.).
Art. 353 § 1 k.c.
poprzez jego niezastosowanie, a także naruszenie prawa materialnego (art. 353 1
Art. 58 § 2 k.c.
w związku z art. 58 § 2 k.c. i art.
Art. 481 § 2 k.c.
k.c. w związku z art. 58 § 2 k.c. i art. 481 § 2 k.c.).
art. 499 pkt 1 k.p.c
nakazowi zapłaty naruszenie prawa procesowego w postaci art. 499 pkt 1 k.p.c.
art. 58 § 2 k.c
w związku z art. 58 § 2 k.c.
art. 481 § 2 k.c
k.c. w związku z art. 58 § 2 k.c. i art. 481 § 2 k.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała
art. 7 Konstytucji
zdaniem naruszone, gdyż powołała się tylko ogólnie na art. 32 oraz art. 7

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CNP 101/07

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi JW

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w B.

z dnia 7 lipca 2005 r. sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa D. Sp. z o.o.

przeciwko JW

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 7 lipca 2005 r. Sąd Rejonowy w B.

nakazał pozwanej JW zapłatę powodowi 400 zł z odsetkami umownymi w

wysokości 9% dziennie od dnia 4 kwietnia 2005 r.

Nakaz

zapłaty

został

zakwestionowany

przez

pozwaną

skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424 1 § 2

k.p.c.) w części zasądzającej odsetki umowne. Pełnomocnik skarżącej zarzucił

nakazowi zapłaty naruszenie prawa procesowego w postaci art. 499 pkt 1 k.p.c.

poprzez jego niezastosowanie, a także naruszenie prawa materialnego (art. 353 1

k.c. w związku z art. 58 § 2 k.c. i art. 481 § 2 k.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od istnienia

wyjątkowego wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem

o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad

porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.

W przedmiotowej sprawie taki wyjątkowy wypadek nie występuje. Skarżąca

nie sprecyzowała w sposób wystarczający, które podstawowe zasady porządku

prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka i obywatela zostały jej

zdaniem naruszone, gdyż powołała się tylko ogólnie na art. 32 oraz art. 7

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Wniesiona skarga jest niedopuszczalna także z tej przyczyny, iż - jak sama

skarżąca wskazuje - była możliwość zaskarżenia nakazu zapłaty. W istocie

skarżąca zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia środki odwoławcze przysługujące od nakazu zapłaty na zasadach

ogólnych, w sytuacji gdy w sposób zawiniony środki te sama utraciła.

W tej sytuacji skarżąca nie była uprawniona do zaskarżenia skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty wydanego

w l instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.), a to oznacza niedopuszczalność tej skargi

z innych przyczyn (art. 4248 § 2 k.p.c.).