Supreme Court dismisses appeal for annulment of divorce ruling due to lack of irreversibility and proven harm.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal to annul a final divorce judgment that restricted her parental authority. The court found the appeal inadmissible because the restriction was later lifted by a subsequent order, proving the original decision was not irreversible, and the plaintiff failed to demonstrate specific harm caused by the ruling. Consequently, the appeal was dismissed under procedural rules requiring proof of irreversibility and actual damage.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the challenged decision could be reversed by other legal means and if the appellant fails to substantiate the harm caused by the judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V CNP 100/11
POSTANOWIENIE
Dnia 9 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi E. K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 15 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa K. K.
przeciwko E. K.
o rozwód,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2012 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
pozwanej E. K. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 11 czerwca 2010 r., którym między innymi - orzeczono rozwód, a wykonywanie władzy rodzicielskiej nad
małoletnią córką stron powierzono pozwanej, ograniczając jej tę władzę poprzez
nadzór kuratora sądowego.
E. K. zakwestionowała skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 15 grudnia 2010 r. w
części dotyczącej ograniczenia jej władzy rodzicielskiej poprzez ustanowienie
nadzoru kuratora sądowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia jest niedopuszczalna z dwóch przyczyn. Nie spełnia wymagania
określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., a także w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., skarga powinna zawierać wykazanie,
że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było
i nie jest możliwe. W judykaturze ukształtowany jest pogląd, że aby spełnić to
wymaganie nie wystarczy wskazać, że od zaskarżonego orzeczenia nie
przysługuje skarga kasacyjna, a nawet skarga o wznowienie postępowania. Należy
w tym zakresie przedstawić wyczerpujący wywód i oprzeć go na przekonywującym
uzasadnieniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r.,
III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
Wymaga podkreślenia, że rozstrzygnięcie co do władzy rodzicielskiej nie jest
definitywne, a zmiana w tym przedmiocie możliwa jest w postępowaniu
prowadzonym w trybie art. 106 k.r.o. Skarżąca w skardze nie wykazała,
że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie jest i nie było możliwe. Po
zapadnięciu zaskarżonego skargą orzeczenia taka zmiana nastąpiła, ponieważ
postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. uchylono E. K. nadzór kuratora
sądowego stanowiący ograniczenie jej władzy rodzicielskiej.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
wymaga
również
uprawdopodobnienia
wyrządzenia
szkody
wywołanej
kwestionowanym orzeczeniem (art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c. w związku z art. 4241 § 1
k.p.c.), a niespełnienie tego wymagania powoduje odrzucenie skargi (art. 424 8 § 1
k.p.c.). Przesłanka uprawdopodobnienia szkody jest spełniona, jeżeli skarżący
wykaże jej rodzaj i realny rozmiar (por. postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r.,
III CNP 4/05 OSNC 2006, nr 1, poz. 16).Skarżąca nie uprawdopodobniła
wystąpienia szkody wywołanej zaskarżonym w części wyrokiem.
Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 424 8
§ 1 i § 2 k.p.c.
es