Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CK 774/04 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses mortgage claim against State Treasury, ruling rights belong to Treasury via Agency representation.

Numero d'incarto V CK 774/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a private party seeking a mortgage entry on a state-owned property sold by the Military Housing Agency. The court held that the State Treasury, not the Agency, holds the creditor's right to the sale price because the Agency acts as the Treasury's statutory representative. Consequently, the mortgage must be entered in the Treasury's name, not the Agency's, as established by the relevant housing law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece; art. 14 ust. 1 i 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych: The State Treasury retains ownership rights and creditor claims from state property sales when executed by the Military Housing Agency, which acts as its statutory representative; therefore, security interests must be registered in the Treasury's name.

Parole chiave

Generato dall'IA
statutory representation state property sales mortgage registration Military Housing Agency creditor's right statutory agent public ownership

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece
Hipotekę ustanawia się w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności (art. 65
art. 14 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP
art. 14 ust. 1 i 3, art. 15, 16, 19 i 58 ust. 5 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r.
art. 96 k.c.
umocowania oznacza w istocie przedstawicielstwo ustawowe (art. 96 k.c.), ze skutkami
art. 95 § 2 k.c.
określonymi w art. 95 § 2 k.c. Potwierdza to art.
art. 441 § 2 k.c.
W kontekście umocowania zamieszczonego w art. 441 § 2 k.c., przepis art.
art. 67 § 2 k.p.c.
art. 3531 k.c
odwoławczego, powołując się na naruszenie prawa materialnego, a to art. 3531 k.c.
art. 96 k.c
umocowania oznacza w istocie przedstawicielstwo ustawowe (art. 96 k.c.), ze skutkami
art. 95 § 2 k.c
określonymi w art. 95 § 2 k.c.
art. 67 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CK 774/04

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku S. M. i K. M.

przy uczestnictwie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. Oddziału Regionalnego o

wydzielenie z Kw (…) lokalu mieszkalnego nr 4 i założenie dla niego nowej księgi

wieczystej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2005 r.,

kasacji uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 22 lipca

2004 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala kasację.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2004 r. Sąd Okregowy oddalił apelację

uczestnika postępowania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej – Oddział Regionalny w W.,

złożoną od postanowienia Sądu Rejonowego w W. oddalającego wniosek o wpis

hipoteki zwykłej w kwocie 8950 zł.

Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż te zabezpieczenie

hipoteczne powinno nastąpić na rzecz Skarbu Państwa, jako że Skarb Państwa tylko

powierzył Agencji wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych w stosunku

do gruntów i lokali mieszkalnych stanowiących jego własność. Z tej bowiem przyczyny

cena uzyskana ze sprzedaży nieruchomości państwowej, mimo iż stanowi dochód

Agencji, jest w istocie wierzytelnością Skarbu Państwa. Nie było więc możliwe

hipoteczne zabezpieczenie powyższej wierzytelności na rzecz uczestnika.

W

kasacji

uczestnik

wniósł

o

zmianę

bądź

uchylenie

postanowienia

odwoławczego, powołując się na naruszenie prawa materialnego, a to art. 3531 k.c. oraz

art. 14 ust. 1 i 3, art. 15, 16, 19 i 58 ust. 5 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r.

o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368 ze zm.), a także na

naruszenie przepisów procesowych (art. 316 § 1, 328 § 2, 378 § 1 i 6268 § 2 k.p.c.).

Zdaniem

skarżącego,

istnieją

podstawy

prawne

do

wpisu

hipoteki

zabezpieczającej cenę sprzedaży nieruchomości państwowej na jego rzecz.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Hipotekę ustanawia się w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności (art. 65

ustawy o księgach wieczystych i hipotece), dlatego istotna jest odpowiedź na pytanie,

komu przysługuje wierzytelność z tytułu ceny sprzedaży przez Wojskową Agencję

Mieszkaniową nieruchomości państwowych. Na tle uregulowań zamieszczonych w

ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368 ze zm.) problem ten może wywoływać

kontrowersję, w szczególności na tle treści art. 14 ust. 1 i 3, art. 19 ust. 1 i 3 pkt 2 oraz

art. 58 ust. 5 tej ustawy. W precedensowych orzeczeniach z dnia 19 stycznia 2005 r. (V

CK 767/04 i V CK 768/04) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, iż wpis do księgi wieczystej

hipoteki umownej zabezpieczającej wierzytelność z tytułu reszty ceny nieruchomości

lokalowej stanowiącej własność Skarbu Państwa, sprzedanej w jego imieniu przez

Wojskową Agencję Mieszkaniową następuje na rzecz Skarbu Państwa - Wojskowej

Agencji Mieszkaniowej, a nie na rzecz samej Agencji. Zaaprobowanie tego poglądu

i przedstawionej tam argumentacji prowadzi do aprobaty zaskarżonego postanowienia

Sądu Okręgowego.

Podstawowe

znaczenie

ma

prawna

relacja

między

Skarbem

Państwa

a Wojskową Agencją Mieszkaniową, jako państwową osobą prawną w sferze

zarządzania

i rozporządzania

nieruchomościami

państwowymi

(„wojskowymi”).

Miarodajny w tej mierze art. 14 ust. 1, w brzmieniu ustawy nowelizującej z dnia

16 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 116, poz. 1203), stanowi, że Skarb Państwa powierza

Agencji wykonywanie w jego imieniu i na jego rzecz prawa własności i innych praw

rzeczowych w stosunku do nieruchomości stanowiących jego własność. Taki zakres

umocowania oznacza w istocie przedstawicielstwo ustawowe (art. 96 k.c.), ze skutkami

określonymi w art. 95 § 2 k.c. Potwierdza to art. 14 ust. 3 ustawy, z mocy którego

Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Agencję przysługuje prawo własności lub

inne prawa uzyskane z tytułu zbycia mienia Skarbu Państwa, a więc również

wierzytelności

z

tytułu

ceny

sprzedaży

nieruchomości

państwowych,

w

tym

nieruchomości lokalowych.

Uprawnienia Agencji do zabezpieczenia hipotecznego z tytułu sprzedaży lokali

(art. 58 ust. 5 ustawy) są oczywiste, skoro kompetencje jej w zakresie gospodarowania

mieniem „wojskowym”, stanowiącym własność Skarbu Państwa, są wyłączne. Skarb

Państwa nie ma własnego organu i działa przez właściwą jednostkę organizacyjną (art.

67 § 2 k.p.c.), a uprawnienia majątkowe Skarbu Państwa względem państwowych osób

prawnych określają odrębne przepisy, w szczególności regulujące ich ustrój (art. 441 § 2

k.c.). W kontekście umocowania zamieszczonego w art. 441 § 2 k.c., przepis art. 14

ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych ma znaczenie kluczowe dla określenia

uprawnień Skarbu Państwa wobec Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jako państwowej

osoby prawnej. Takim przepisem nie jest art. 58 ust. 5 ustawy, mający znaczenie

„techniczne”, nie może więc pozbawić Skarb Państwa uprawnień nadanych w art. 14

ust. 3 ustawy.

Jeżeli osobie prawnej powierzono wykonywanie praw Skarbu Państwa, należy ją

wpisać w księdze wieczystej obok uprawnionego, także przy wpisie hipoteki w dziale IV

(por. § 41 ust. 1 pkt 1 w związku z § 46 ust. 4 i § 48 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i

zbiorów dokumentów (Dz. U. Nr 102, poz. 1122). Taki wpis nie niweczy ani nie

ogranicza uprawnień Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nadanych jej ustawą.

Należało zatem oddalić kasację (art. 39312 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).