Judicial disciplinary costs travel expenses rejected as state only covers official travel not personal travel costs.

POSTANOWIENIE Z DNIA 16 WRZEŚNIA 2008 R.

SNO 29/08

Przewodniczący: sędzia SN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca).

Sędziowie SN: Barbara Myszka, Grzegorz Misiurek.

S ą d N a j w y ż s z y  S ą d D y s c y p l i n a r n y w sprawie sędziego

Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. wniosków z dnia 6 maja

2008 r. i z dnia 18 lipca 2008 r. sędziego Sądu Rejonowego o zwrot kosztów przejazdu

na posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego w dniu 9 kwietnia 2008 r.

oraz 10 lipca 2008 r.

postanowił: wniosków nie uwzględnić.

Uzasadnienie

Sędzia Sądu Rejonowego, powołując się na treść art. 619 § 1 k.p.k. w zw. z art.

618 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 133 u.s.p. wniósł o zwrot kosztów przejazdu na

posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego w dniu 9 kwietnia 2008 r.

oraz 10 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezsprzecznie, zgodnie z treścią art. 133 u.s.p., koszty postępowania

dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa. Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie

przyjmuje się, że z treści tego przepisu wynika jedynie zasada wyłączająca możliwość

obciążenia skazanego sędziego kosztami postępowania dyscyplinarnego

[postanowienie Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 7 maja 2008 r.,

SNO 44/08, niepubl.; T. Ereciński, J. Gudowski, J. Iwulski (red.): Komentarz do Prawa

o ustroju sądów powszechnych i ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, Lexis Nexis

2002, s. 392]. Natomiast przepis ten nie stwarza uprawnienia sędziego do żądania

pokrycia przez Skarb Państwa wydatków poniesionych przez niego w toku

postępowania dyscyplinarnego (w tym także w postępowaniu w przedmiocie

zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych). Wyjątkiem jest sytuacja, gdy

sędzia zostaje uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu przewinienia

dyscyplinarnego lub gdy postępowanie dyscyplinarne zostaje umorzone. W takim

przypadku do kosztów postępowania dyscyplinarnego ponoszonych przez Skarb

Państwa należy zaliczyć uzasadnione wydatki sędziego, jakie poniósł on dla

koniecznego w nim uczestnictwa (m.in. koszty dojazdów).

Odnosząc się natomiast do kwestii tego, jakie wydatki wykłada tymczasowo

Skarb Państwa w toku postępowania dyscyplinarnego, to stwierdzić trzeba, że z całą

pewnością do wydatków takich nie należą koszty dojazdów obwinionego sędziego na

posiedzenia sądu dyscyplinarnego. Na mocy odpowiedniego stosowania w

postępowaniu dyscyplinarnym art. 618 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 619 § 1 k.p.k.

wydatki Skarbu Państwa wykładane tymczasowo obejmują w szczególności wypłaty

dokonane z tytułu przejazdów sędziów, prokuratorów i innych osób z powodu

czynności postępowania. Nie można zaakceptować poglądu wnioskodawcy, że sędzia

skarżący uchwałę o zawieszeniu w czynnościach służbowych jest „inną osobą”, o

której mowa w powołanym powyżej przepisie, a w związku z tym, żeby Skarb

Państwa był zobowiązany do tymczasowego nawet ponoszenia kosztów dojazdu

skarżącego na posiedzenia sądu dyscyplinarnego.

Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak w

postanowieniu.