Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KZ 9/24 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against refusal to prepare judgment reasoning due to lack of proper service notice.

Numero d'incarto IV KZ 9/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the lower court's refusal to prepare a written judgment reasoning for the defendant. Although the defendant filed the request late, the court found the lower court failed to properly inform him of the deadline because the initial service of the verdict lacked a mandatory notice. Consequently, the request was deemed timely filed, and the judgment reasoning must be drafted and served.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 1, 2a k.p.k.; Art. 16 § 1, 2 in fine k.p.k.: The court must prepare a written judgment reasoning upon request; if the defendant was not properly notified of the deadline for such a request, the request is considered timely filed despite being submitted after the apparent expiration.

Parole chiave

Generato dall'IA
judgment reasoning preparation service of verdict notice of deadline defendant rights procedural timeline court obligation appeal against refusal domanda tardiva di ricusazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 422 § 1 k.p.k.
Trzeba zauważyć, że zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k., zasadą jest, że w postępowaniu zwyczajnym termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku dla każdego uprawnionego wynosi 7 dni, przy czym termin ten biegnie od daty ogłoszenia wyroku.
art. 422 § 2 a k.p.k.
W ocenie skazanego „w świetle art. 422 § 2 a k.p.k. zarządzenie wydaje się kuriozalne” nadto jego obiekcje budzi „wydanie zarządzenia przez Przewodniczącego Wydziału nie Prezesa Sądu”.
art. 16 § 1 k.p.k.
wraz z odpowiednim pouczeniem (art. 16 § 1 k.p.k.), to brak takiego pouczenia nie może skutkować przyjęciem tezy, że złożony przez skazanego wniosek uznać trzeba za wniesiony po terminie (art.
art. 16 § 2 in fine k.p.k.
wraz z odpowiednim pouczeniem (art. 16 § 1 k.p.k.), to brak takiego pouczenia nie może skutkować przyjęciem tezy, że złożony przez skazanego wniosek uznać trzeba za wniesiony po terminie (art.
art. 84 § 2 k.p.k.
z chwilą ogłoszenia wyroku sądu drugiej instancji (art. 84 § 2 k.p.k.).
art. 437 § 2 k.p.k
akt VII Ka 646/23, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k.
art. 518 k.p.k
z art. 518 k.p.k., p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie uchylić.
art. 422 § 3 k.p.k
Powyższe, zgodnie z art. 422 § 3 k.p.k., obligowało do odmowy przyjęcia wniosku.
art. 457 § 2 k.p.k
oraz art. 457 § 2 k.p.k.” i domagając się jego uchylenia i nakazania sądowi I instancji sporządzenia uzasadnienia oraz doręczenie wraz z odpisem wyroku skazanemu.
art. 422 § 1 k.p.k
Trzeba zauważyć, że zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k., zasadą jest, że w postępowaniu zwyczajnym termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku dla każdego uprawnionego wynosi 7 dni, przy czym termin ten biegnie od daty ogłoszenia wyroku.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2016 r., V KZ 19/16
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2016 r., V KZ 19/16).Co prawda z akt sprawy wynika, że Sąd Okręgowy w Częstochowie doręczył skazanemu odpis wyroku (k.
V KZ 19/16
Supreme Court allows appeal against refusal of judgment copy due to improper formal notice procedure.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KZ 9/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie A. T. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 marca 2024 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 21 grudnia 2023 r., sygn. akt VII Ka 646/23, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt VII Ka 646/23, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie uchylić.

UZASADNIENIEZarządzeniem Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 21 grudnia 2023 r., sygn. akt VII Ka 646/23 odmówiono przyjęcia wniosku skazanego A. T. - złożonego w administracji Aresztu Śledczego W. w dniu 20 listopada 2023 r. - o sporządzenie na piśmie i doręczenie mu wyroku tego sądu z dnia 10 października 2023 r. wraz z uzasadnieniem. Z treści zaskarżonego zarządzenia wynika, że wniosek skazanego został złożony po terminie. Powyższe, zgodnie z art. 422 § 3 k.p.k., obligowało do odmowy przyjęcia wniosku.

Na zarządzenie to zażalenie wniósł skazany, zarzucając mu obrazę „prawa materialnego art. 422 § 3 k.p.k. oraz art. 457 § 2 k.p.k.” i domagając się jego uchylenia i nakazania sądowi I instancji sporządzenia uzasadnienia oraz doręczenie wraz z odpisem wyroku skazanemu. W uzasadnieniu zażalenia skazany zwrócił uwagę, że nie został doprowadzony na ogłoszenie wyroku w postępowaniu odwoławczym a niezwłocznie po poinformowaniu go przez sąd o zapadnięciu wyroku w sprawie odwoławczej skazany wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.

W ocenie skazanego „w świetle art. 422 § 2 a k.p.k. zarządzenie wydaje się kuriozalne” nadto jego obiekcje budzi „wydanie zarządzenia przez Przewodniczącego Wydziału nie Prezesa Sądu”. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zaskarżone zarządzenie należało uchylić. Trzeba zauważyć, że zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k., zasadą jest, że w postępowaniu zwyczajnym termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku dla każdego uprawnionego wynosi 7 dni, przy czym termin ten biegnie od daty ogłoszenia wyroku.

Obowiązek doręczenia orzeczenia uaktualnia się jedynie w razie spełnienia warunków określonych w art. 422 § 2 a k.p.k., tzn. jedynie wobec oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i - pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok - nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku. W rozpoznawanej sprawie oba te warunki z art. 422 § 2a k.p.k. zostały spełnione. Jak wynika z akt sprawy (k. 450) skazany w dniu 26 czerwca 2023 r. w administracji Zakładu Karnego w H. złożył wniosek m.in. o doprowadzenie go na rozprawę apelacyjną.

Postanowieniem z dnia 2 października 2023 r. wniosku tego nie uwzględniono, odmawiając sprowadzenia oskarżonego na rozprawę odwoławczą, uznając, że obecność obrońcy zapewnia mu właściwą reprezentację (k. 475). Rzecz w tym, że skazany był reprezentowany w postępowaniu apelacyjnym przez obrońcę z urzędu, którego obowiązki wygasły po prawomocnym zakończeniu postępowania, tj. z chwilą ogłoszenia wyroku sądu drugiej instancji (art. 84 § 2 k.p.k.). Oznacza to, że od tej chwili skazany powinien być traktowany jak osoba nieposiadająca obrońcy, gdyż obowiązek działania na jego rzecz dotychczasowego obrońcy z urzędu ustał.

Obrońca z urzędu nie miał obowiązku złożenia wniosku o sporządzenia na piśmie i doręczenie skazanemu uzasadnienia sądu odwoławczego (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2016 r., V KZ 19/16).Co prawda z akt sprawy wynika, że Sąd Okręgowy w Częstochowie doręczył skazanemu odpis wyroku (k. 552) w dniu 18 października 2023 r. tyle tylko, że jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 10 października 2023 r. doręczenie to miało mieć charakter wyłącznie informacyjny (k. 481), a więc nie zawierało odpowiedniego pouczenia skazanego o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego wówczas wyroku.

Przy okazji nadmienić też trzeba, że w treści protokołu rozprawy odwoławczej również wskazano błędne pouczenie. Skoro zatem na Sądzie Okręgowym w Częstochowie z urzędu ciążył obowiązek doręczenia skazanemu wyroku z dnia 10 października 2023 r. wraz z odpowiednim pouczeniem (art. 16 § 1 k.p.k.), to brak takiego pouczenia nie może skutkować przyjęciem tezy, że złożony przez skazanego wniosek uznać trzeba za wniesiony po terminie (art. 16 § 2 in fine k.pk.). Dopiero od daty skutecznego pouczenia oskarżonego o początku biegu terminu (art. 422 § 2a k.p.k.) należało liczyć termin zawity z art. 422 § 1 k.p.k.

Wobec braku takiego pouczenia, wniosek oskarżonego należy traktować jako złożony w terminie. Z tych powodów należało orzec jak w sentencji. [J.J.][ał] ‎