Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept prisoner's personal motion for retrial due to formal defect.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the appellate court's order refusing a prisoner's personal motion for retrial because it lacked the required formal signature by a lawyer. The prisoner argued that this formal requirement violated the Constitution and the European Convention on Human Rights, claiming it was an abuse of power. The court rejected these claims, ruling that the formal defect was established and that the only way to challenge the order was to prove the motion was properly signed, which the prisoner failed to do.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 530 § 2 k.p.k.; art. 120 § 2 k.p.k.; art. 545 § 1 k.p.k.; art. 545 § 2 k.p.k.: A motion for retrial personally drafted by a convicted person without a lawyer's signature fails to meet statutory formal requirements, and the court's refusal to accept it is not subject to appeal on constitutional grounds.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KZ 8/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie A. D.skazanego z art. 297 § 1 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 28 lutego 2013 r.,zażalenia skazanegona zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 31 grudnia 2012 r., o odmowie przyjęcia własnoręcznie sporządzonego przez skazanego wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2012 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. i art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia własnoręcznie sporządzonego przez skazanego A. D. wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia 5 sierpnia 2011 r. Powodem odmowy było stwierdzenie, że skazany nie usunął braku formalnego wniosku, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego, do czego został wezwany po tym, jak ustanowiony z urzędu adwokat złożył opinię o braku podstaw prawnych do jego wniesienia.W zażaleniu na to zarządzenie A.
D. podniósł, że ograniczenie uprawnienia do sporządzenia i złożenia wniosku o wznowienie postępowania mające charakter przymusu adwokackiego jest niezgodne z Konstytucją i Europejską Konwencją Praw Człowieka. Nadużyciem jest także ograniczenie podstaw wznowienia do tzw. nowych faktów i okoliczności. Ponadto wskazał, że nie zdążył przedstawić wyznaczonemu z urzędu adwokatowi nowych faktów i okoliczności mogących mieć wpływ na wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne. Podstawą zaskarżonego zarządzenia jest ustalenie, że wniosek o wznowienie postępowania sporządzony osobiście przez skazanego A.
D. nie spełnia warunku formalnego określonego w art. 545 § 2 k.p.k., to jest wymagania, aby sporządzony został i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący tego ustalenia, które - wbrew jego stanowisku – na gruncie obowiązującego prawa skutkuje odmową przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, nie podważa .Skoro w zaistniałej sytuacji procesowej, jedynym sposobem skutecznego zakwestionowania zaskarżonego zarządzenia byłoby wykazanie, że zgodnie z wymogami prawa procesowego wniosek o wznowienie postępowania został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego, a wnioskodawca tego nie uczynił, brak jest podstaw do wzruszenia tego zarządzenia.Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.