Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept retrial request due to improper court composition.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower judge's decision to reject a retrial request filed by the defendant K. M. The defendant argued that the appellate court was improperly composed, which should have invalidated the order extending his temporary arrest. The court ruled that retrial proceedings under the Code of Criminal Procedure only apply to final judgments on criminal liability, not to incidental procedural orders like arrest extensions. Consequently, the court determined the request was inadmissible and the original decision stood.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 1 k.p.k.; Art. 540 § 1 k.p.k.: A request for retrial based on improper court composition is inadmissible because retrial applies only to final judgments on criminal liability, not to incidental procedural orders.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KZ 50/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie K. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 12 kwietnia 2022 r.,zażalenia skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2021r., sygn. akt IV KO 102/21, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy ustawy na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
W dniu 2 lipca 2021 r. K. M. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o „uchylenie z mocy prawa postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) wydanego w dniu 02.07.2020 r. sygn. akt II AKz (…), oraz uchylenie stosowanego tymczasowego aresztu stanowiącego skutek wydanego postanowienia” w związku z tym, że do wydał je sąd nienależycie obsadzony (w składzie wadliwie obsadzonym). Pismo to zostało przyjęte i zarejestrowane jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. akt II AKz (…), zmieniającym postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 2 czerwca 2020 r., sygn. akt II K (…), w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego K.
M.. Zarządzeniem z dnia 9 listopada 2021 r., upoważniony sędzia Sądu Najwyższego, odmówił przyjęcia powyższego wniosku o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.K. M. złożył zażalenie na powyższe zarządzenie podnosząc, że podstawę złożonego przez niego wniosku stanowi wadliwa obsada sądu, orzekającego o jego tymczasowym aresztowaniu, co przesądza o konieczności uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. akt II AKz (…). Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, jako że podniesione w nim zarzuty nie są zasadne.
Co więcej, argumentacja zawarta w zażaleniu świadczy o niezrozumieniu przez skarżącego instytucji wznowienia postępowania. Przypomnieć więc trzeba, że wznowienie postępowania karnego jest jednym z nadzwyczajnych środków zaskarżenia, którego procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie, których katalog zawierają przepisy art. 540, art. 540a, art. 540b i art. 542 § 3 k.p.k., przy czym ostatni z przywołanych przepisów dotyczy wznowienia postępowania z urzędu. W art. 540 § 1 k.p.k. ustawodawca jasno wskazuje, że wznowieniu podlega wyłącznie postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Postępowaniem sądowym w rozumieniu tego przepisu jest takie postępowanie sądowe, w którym prawomocnie rozstrzygnięto o przedmiocie procesu, a więc kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Bez wątpienia do tej kategorii nie należy postępowanie zakończone wydaniem postanowienia o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, którego wznowienia domagał się wnioskodawca. Postępowanie w przedmiocie zastosowania (przedłużenia) środka zapobiegawczego ma bowiem charakter incydentalny (wpadkowy), czyli znajduje się na uboczu głównego nurtu postępowania, a zapadłe w nim postanowienia nie kończą postępowania sądowego.
Stwarza to formalną przeszkodę do badania w procedurze wznowienia postępowania kwestii zaistnienia sygnalizowanej przez Autora pisma bezwzględnej przyczyny odwoławczej, w związku z wadliwą obsadą składu sądu. Jako że wnioskodawca w złożonym przez siebie piśmie sygnalizował wystąpienie jednego z uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. (badanych przez sąd z urzędu), wydając zaskarżone zarządzenie należało nie tyle odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, co stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, w związku z niedopuszczalnością wznowienia postępowania w tego rodzaju sprawie z mocy ustawy.
Uchybienie to nie wpływa jednak na całościową ocenę zaskarżonego rozstrzygnięcia, które jako prawidłowe i zgodne z prawem nie może być wzruszone. Biorąc powyższe pod uwagę, postanowiono jak na wstępie.