Supreme Court quashes dismissal of retrial request due to judge's appointment despite pending administrative appeal.

IV KZ 39/25 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca) w sprawie J. J. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu 12 lutego 2026 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z 13 listopada 2025 r., IV KO 46/25, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego oczywistej bezzasadności, postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę wniosku skazanego o wznowienie postępowania przekazać Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania. Andrzej Stępka Piotr Mirek Andrzej Tomczyk

UZASADNIENIE

J.J. wystąpił do Sądu Najwyższego z osobistym wnioskiem ‎o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 10 lutego 2023 r., II AKa 383/21, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z 21 maja 2019 r., V K 194/17.Postanowieniem z 13 listopada 2025 r., IV KO 46/25, wydanym w trybie art. 545 § 3 k.p.k., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany. Zaskarżając je podniósł, że ‎„z postanowieniem nie sposób się zgodzić, gdyż nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności …”, które następnie wymieniał, wskazując mankamenty postępowania przed sądami powszechnymi w I i II instancji i naruszone przepisy.

W podsumowaniu stwierdził, że jest niewinny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesione przez skazanego zażalenie spowodowało konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia, ale nie z przyczyn opisanych w jego uzasadnieniu.Zauważyć bowiem należy, że wniosek skazanego o wznowienie postępowania rozpoznał Sąd Najwyższy w składzie jednego sędziego – sędziego SN Antoniego Bojańczyka. Sędzia ten został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego (pierwotnie do Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych) przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej postanowieniem z dnia 10 października 2018 r., nr 1130.48.2018 (M.P. z 2018 r., poz. 1029), na skutek wydania uchwały nr 331/2018 z dnia 28 sierpnia 2018 r. przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r. poz. 3).Istotną okolicznością w sprawie jest również to, że Prezydent RP powołał Antoniego Bojańczyka do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego nie tylko pomimo zaskarżenia uchwały KRS 331/2018 obejmującej wniosek o jego powołanie i niezakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do chwili powołania, ale również wbrew wcześniej wydanemu postanowieniu tego Sądu z 27 września 2018 r., w którym zostało wstrzymane wykonanie przedmiotowej uchwały (sygn. akt II GW 28/18). Wstrzymanie wykonania uchwały Krajowej Rady Sądownictwa było dodatkową okolicznością powodującą, że uchwała ta nie mogła stanowić skutecznego wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego w ujęciu art. 179 Konstytucji.

Postanowienie o wstrzymaniu wykonania uchwały, jako formalnie prawomocne, było wiążące dla uczestników postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, tego Sądu i dla innych sądów (chodzi między innymi o Sąd Najwyższy) oraz innych organów państwowych (obejmuje to także Krajową Radę Sądownictwa i Prezydenta RP) i organów administracji publicznej (art. 44 ust. 3 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa). Doszło więc do oczywistego zignorowania prawomocnego orzeczenia sądowego przez Prezydenta RP, jak i przez Antoniego Bojańczyka, który pomimo wydania tego postanowienia przyjął akt powołania, co – gdyby nie zastrzeżenie zawarte w pkt 11.2 uzasadnienia wyroku NSA z 21 września 2021 r. (II GOK 10/18) uchylającego uchwałę KRS w jej punkcie 1., podawałoby w wątpliwość skuteczność tego powołania w ogóle.Wniesione przez skazanego zażalenie musiało więc skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Wynika to choćby z tezy 1. uchwały składu połączonych Izb:

Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. - będącej zasadą prawną, czy z tezy 2. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2022 r. (sygn. akt I KZP 2/22), w których wskazuje się, że nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy ‎w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

W konsekwencji, należało przekazać sprawę wniosku skazanego o wznowienie postępowania Sądowi Najwyższemu do ponownego rozpoznania.Przy ponownym rozpoznaniu tego wniosku niezbędne będzie niedopuszczenie do uchybienia, którym dotknięte było postępowanie zakończone uchylonym postanowieniem. [J.J.[[a.ł] Andrzej Stępka Piotr Mirek Andrzej Tomczyk