Supreme Court dismissed defense appeal for rejecting cassation due to missed statutory deadline.

Sygn. akt IV KZ 34/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie D. J. ‎skazanego z art. 280 § 1 kk i in.‎po rozpoznaniu na posiedzeniu zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie sygn. akt VII Ka 856/14 (WKK 2/15) w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 25 listopada 2014 r. sygn. akt VII Ka 856/14 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem Prezesa Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 13 marca 2015 r., w sprawie sygn. akt VII Ka 856/14 (WKK 2/15), odmówiono obrońcy skazanego D. J. przyjęcia kasacji wobec przekroczenia terminu przewidzianego w art. 524 § 1 k.p.k. do wniesienia tego środka zaskarżenia.W zażaleniu na to zarządzenie skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na uznaniu, że nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia kasacji w sytuacji, gdy skazany wyraża pogląd przeciwny, postulując zarazem zmianę kwestionowanego rozstrzygnięcia (błędnie określając je zresztą jako postanowienie) przez przyjęcie kasacji do rozpoznania).Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie obrońcy skazanego D.

J. okazało się niezasadne, a zawarte w nim zarzuty i wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie.Stosownie do dyspozycji art. 524 § 1 k.p.k. termin do wniesienia kasacji dla stron procesowych wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia złożył jedynie obrońca skazanego D. J. (k. – 184). Nie budzi też wątpliwości ani fakt doręczenia obrońcy wspomnianych dokumentów procesowych w dniu 31 grudnia 2014 r. (k. – 225) ani data nadania do Sądu Okręgowego w Częstochowie przesyłki zawierającej odpisy kasacji w tej sprawie i upoważnienie do obrony dla adw.

Ł. P. (k. – 232). Skoro zatem, stosownie do dyspozycji art. 123 § 1 k.p.k., termin do wniesienia kasacji w sprawie skazanego D. J. rozpoczął bieg w dniu 1 stycznia 2015 r. i wynosił 30 dni zgodnie z dyspozycją art. 524 § 1 k.p.k., to jest oczywiste, że upłynął on w dniu 30 stycznia 2015 r. Zarazem, koniec tego terminu nie przypadał na dzień uznany przez ustawę za wolny od pracy w rozumieniu art. 123 § 3 k.p.k., wobec czego nie podlegał on przedłużeniu wynikającemu tego ostatniego przepisu.Zatem, obliczenie terminu do wniesienia kasacji w tej sprawie zostało dokonane prawidłowo, a skarżący nie przedstawił żadnych argumentów mogących uzasadniać podniesiony przez niego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych ani nie wyjaśnił w czym upatruje wadliwych ustaleń dotyczących biegu terminów w tzw. postępowaniu okołokasacyjnym.

Powołanie się wyłącznie na przekonanie skazanego D. J. o zachowaniu terminu do wniesienia kasacji w jego sprawie nie stanowi wystarczającej przeciwwagi dla ustaleń będących podstawą faktyczną kwestionowanej decyzji procesowej oraz wniosków wynikających z treści zastosowanych przepisów.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.