Supreme Court dismisses appeal against refusal to grant written judgment reasoning due to procedural ineffectiveness.

IV KZ 33/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 26 września 2024 r. w sprawie K. W. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Karnego Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2024 r., sygn. akt VIII Ka 16/24, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 20 sierpnia 2024 r., sygn. akt VIII Ka 16/24, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie K. W. na zarządzenie Przewodniczącego VIII Wydziału Karnego Odwoławczego odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z 20 sierpnia 2024 r. mocą, którego po rozpatrzeniu apelacji oskarżyciela publicznego, zmieniono na niekorzyść skarżącego skazujący wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z 17 listopada 2023 r. Zasadność uchylenia zaskarżonego zarządzenia, autor zażalenia upatrywał w niemożności stawienia się na ogłoszeniu wyroku, co implikowało złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia przed jego upublicznieniem.

Zażalenie nie mogło odnieść oczekiwanego przez stronę skutku.Sąd Najwyższy nie dopatrzył się powodów, dla których zasadnym miałoby być uchylenie zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku przed jego ogłoszeniem jest prawnie nieskuteczne, a to dlatego, że ta czynność procesowa jest oświadczeniem woli w związku z wydanym orzeczeniem, a zatem nieracjonalne byłoby zaakceptowanie poglądu, że możliwe jest zaskarżenie decyzji, która jeszcze nie zapadła i której treść jest stronie nieznana.Wobec powyższego dokument złożony przez skazanego 20 sierpnia 2024 r. o godzinie 11.16, w którym domagał się sporządzenia i doręczenia mu pisemnych motywów orzeczenia ogłoszonego o 13.11, był prawnie bezskuteczny i jako taki nie istnieje w obrocie prawnym.

W związku z tym, aby reaktywować procedurę z art. 422 § 1 k.p.k. należałoby ustalić, czy w sprawie K. W. aktualizuje się przepis art. 126 § 1 k.p.k. statuujący możliwość przywrócenia 7 dniowego terminu zawitego do wykonania czynności procesowej. Warunkiem skorzystania ze wskazanej regulacji jest wykazanie, że niedochowanie siedmiodniowego terminu do złożenia stosowanego wniosku nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Dokonując ustalenia, że dana przyczyna miała taki charakter, należy wykazać z jednej strony faktyczną niemożność dopełnienia czynności w ustawowo określonym czasie, a z drugiej brak zawinienia osoby mającej tę czynność wykonać.

Badając przedmiotową sprawę, Sąd Najwyższy nie dopatrzył się takich okoliczności, które można byłoby określić jako przeszkody blokujące możliwość dopełnienia czynności procesowej w ustawowym czasie. Do takich z pewnością nie należały te wymienione w zażaleniu K. W. Pomimo że skarżący wskazał konkretną przyczynę, która w jego ocenie, stanęła na przeszkodzie możliwości wniesienia wniosku w ustawowym terminie z art. 422 § 1 k.p.k., to merytoryczną istotę przedmiotowego żądania przywrócenia terminu stanowiło obciążenie Sądu Okręgowego w Białymstoku odpowiedzialnością za to, że skazany nie uczestniczył w ogłoszeniu wyroku o godzinie 13.00, ponieważ zgodnie z zawiadomieniem stawił się w Sądzie Okręgowym w Białymstoku o godzinie 9.00 a około godziny 11.00 musiał wracać do gospodarstwa.

Przedstawiona przez skazanego argumentacja nie dowodzi, że nie mógł on dopełnić przedmiotowej czynności w ustawowym terminie: wiedząc, że wyrok zostanie ogłoszony o godzinie 13.00 nic nie stało na przeszkodzie, aby zdobyć informację o jego treści i warunkach złożenia wniosku z art. 422 § 1 k.p.k. Uzyskanie wiedzy o tym nie nastręczało żadnych trudności, a więc przeszkoda wskazana przez skarżącego nie miała charakteru wymaganego przez art. 126 § 1 k.p.k. tzn. ,,niezależnej od strony”.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.[J.J.][ms] ‎