Supplementary private prosecutor's appeal dismissed for failure to file renewal request via lawyer as required by law.

Sygn. akt IV KZ 32/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 maja 2015 r., w sprawie z wniosku oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego W. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 sierpnia 2014 r., zażalenia oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 23 marca 2015 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

W. R. subsydiarny oskarżyciel posiłkowy złożył osobisty wniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 sierpnia 2014 r., w którym wniósł o ustanowienie dla niego adwokata z urzędu. Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2015., z uwagi na trudną sytuację majątkową subsydiarnego oskarżyciela posiłkowego, został wyznaczony mu adwokat z urzędu dla sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania lub wskazania braku podstaw do wznowienia postępowania. Wyznaczony adwokat pismem z dnia 23 lutego 2015 r. poinformował Sąd o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania karnego.

W związku z tym, zarządzeniem z dnia 25 lutego 2015 r. oskarżyciel subsydiarny został wezwany do usunięcia - w terminie 7 dni - braku formalnego wniosku o wznowienie przez sporządzenie go i podpisanie przez adwokata z wyboru lub radcę prawnego, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. W uzasadnieniu zarządzenie podniesiono, że z uwagi na informację przekazaną przez adwokata ustanowionego z urzędu o braku podstaw do wznowienia postępowania, nie zostanie oskarżycielowi, zgodnie z jego żądaniem, wyznaczony kolejny adwokat z urzędu, gdyż w tym postępowaniu uzyskał już profesjonalną pomoc prawną przez zawodowego pełnomocnika.

Subsydiarny oskarżyciel posiłkowy w wyznaczonym terminie braku nie uzupełnił. W związku z tym, zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku.Na to zarządzenie zażalenie wniósł subsydiarny oskarżyciel posiłkowy, domagając się wznowienia postępowania. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że od wielu lat nie może uzyskać od skorumpowanego wymiaru sprawiedliwości sprawiedliwego rozstrzygnięcia w sprawie karnej wszczętej na podstawie jego subsydiarnego aktu oskarżenia, jak też w sprawie innych przestępstw popełnionych na jego szkodę.

Zarzucił też dyspozycyjność adwokatowi wyznaczonemu dla niego z urzędu w celu rozważenia istnienia podstaw do wznowienia postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z treścią przepisu art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, o ile nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Subsydiarny oskarżyciel posiłkowy wezwany do uzupełnienia braku w postaci sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie przez profesjonalnego pełnomocnika, braku tego nie uzupełnił, wobec czego słusznie odmówiono przyjęcia jego osobistego wniosku o wznowienie postępowania.

Analiza informacji przekazanej Sądowi przez adwokata ustanowionego dla oskarżyciela z urzędu w celu rozważenia istnienia podstaw do wznowienia postępowania, nie daje podstawy do potwierdzenia zarzutu oskarżyciela o dyspozycyjności tego adwokata. Odnosząc się do stwierdzeń skarżącego o popełnieniu przez organy wymiaru sprawiedliwości czynów zabronionych w związku z postępowaniem karnym zainicjowanym subsydiarnym aktem oskarżenia, które jego zdaniem mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, wskazać należało, że czyny te, aby stać się podstawą wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem, muszą być ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn wskazanych w art. 17 § 1 pkt 3 -11 lub w art. 22 k.p.k.

Wniosek o wznowienie powinien wskazywać wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego. Takiego orzeczenia skarżący w tej sprawie nie przedstawił.Z tych względów postanowiono jak na wstępie.