Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KZ 28/14 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against refusal to accept appeal due to missed deadline, finding intent to appeal existed.

Numero d'incarto IV KZ 28/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court set aside the appellate court's order refusing to accept the defendant's appeal because it was filed late. Although the defendant claimed he received the order on February 21, the court found the official receipt dated January 24, making the seven-day deadline expire on January 31. The court ruled that the defendant's intent to appeal was clear from a letter sent on January 31, which the lower court incorrectly failed to recognize as an appeal under the relevant procedural articles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 460 k.p.k.; Art. 466 § 1 k.p.k.; Art. 118 § 1, 2 k.p.k.: An appeal filed within the statutory period based on a clear intent to challenge a ruling is admissible, even if the court initially misclassified the document as a request for counsel.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal procedure appeal statutory time limit receipt of order intent to appeal Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 460 k.p.k.
jest zasadne o tyle, że skutkowało uchyleniem zaskarżonego zarządzenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Prezesowi Sądu Apelacyjnego.Zgodnie z art. 460 k.p.k.
Art. 466 § 1 k.p.k.
Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do zażaleń na zarządzenia (art. 466 § 1 k.p.k.).
Art. 118 § 1, 2 k.p.k.
nie została natomiast oceniona – przez pryzmat art. 118 § 1 i 2 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k
akt … 194/13, o odmowie przyjęcia zażalenia, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k.
art. 460 k.p.k
jest zasadne o tyle, że skutkowało uchyleniem zaskarżonego zarządzenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Prezesowi Sądu Apelacyjnego.Zgodnie z art. 460 k.p.k.
art. 466 § 1 k.p.k
Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do zażaleń na zarządzenia (art. 466 § 1 k.p.k.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KZ 28/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie M. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 13 maja 2014 r., zażalenia wniesionego przez M. J., na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt … 194/13, o odmowie przyjęcia zażalenia, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Prezesowi Sądu Apelacyjnego do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyznaczony M. J. obrońca z urzędu, pismem z dnia 13 grudnia 2013 roku (data wpływu) poinformował Sąd Apelacyjny, że nie stwierdził podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.W związku z powyższym wezwano M. J. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania podpisanego przez adwokata z wyboru pod rygorem odmowy przyjęcia osobistego wniosku.W odpowiedzi na ww. wezwanie M. J. złożył własnoręcznie sporządzony wniosek o wznowienie postępowania, w związku z czym zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 10 stycznia 2014 roku odmówiono przyjęcia tego wniosku.Zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego z dnia 10 stycznia 2014 roku wniósł M.

J. Zarządzeniem z dnia 11 marca 2014 roku, sygn. akt … 194/13, Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia zażalenia złożonego przez oskarżonego M. J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 10 stycznia 2014 roku, ponieważ zostało wniesione po terminie. Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł oskarżony M. J. wskazując, że zarządzenie z dnia 10 stycznia 2014 roku otrzymał dopiero w dniu 21 lutego 2014 roku, w związku z czym dochował siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia, skoro nadał je w dniu 28 lutego 2014 roku.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia z dnia 11 marca 2014 roku. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie M. J. jest zasadne o tyle, że skutkowało uchyleniem zaskarżonego zarządzenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Prezesowi Sądu Apelacyjnego.Zgodnie z art. 460 k.p.k. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia, a jeżeli ustawa nakazuje doręczenie postanowienia – od daty doręczenia. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do zażaleń na zarządzenia (art. 466 § 1 k.p.k.).

Odpis zarządzenia z dnia 10 stycznia 2014 roku w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania M. J. otrzymał w dniu 24 stycznia 2014 roku (k. 77). Termin do złożenia zażalenia upłynął zatem z dniem 31 stycznia 2014 roku. Na wstępie wskazać należy, że przedstawione w zażaleniu argumenty dotyczące daty odebrania odpisu zarządzenia z dnia 10 stycznia 2014 roku nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. W szczególności ze znajdującego się na k. 77 akt sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru odpisu zarządzenia wynika, iż odpis zarządzenia doręczono M.

J. w dniu 24 stycznia 2014 roku, o czym przekonuje umieszczona na zwrotnym poświadczeniu odbioru data stempla pocztowego. Zauważyć jednocześnie należy, że zwrotne poświadczenie odbioru zarządzenia z dnia 10 stycznia 2014 roku wpłynęło do Sądu Apelacyjnego w dniu 18 lutego 2014 roku (pieczęć Biura Podawczego Sądu Apelacyjnego, k. 77). M. J. nie mógł zatem odebrać odpisu zarządzenia – jak wskazuje w zażaleniu – w dniu 21 lutego 2014 roku, skoro przed tą datą do Sądu Apelacyjnego wpłynęło już zwrotne poświadczenie odbioru odpisu zarządzenia.

Rzecz jednak w tym, że jak wynika z akt sprawy – w dniu 31 stycznia 2014 roku, a zatem w terminie do złożenia zażalenia na zarządzenie z dnia 10 stycznia 2014 roku, M. J. złożył do Sądu Apelacyjnego wniosek o wyznaczenie adwokata z urzędu w celu sporządzenia zażalenia do Sądu Najwyższego na zarządzenie z dnia 10 stycznia 2014 roku (k. 74). Z treści tego pisma jednoznacznie wynika wola zaskarżenia zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego. Tymczasem Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego zarządzeniem z dnia 12 lutego 2012 roku nie uwzględnił wniosku M.

J. o wyznaczenie adwokata z urzędu w celu sporządzenia zażalenia na zarządzenie z dnia 10 stycznia 2014 roku. Treść wymienionego pisma M. J. nie została natomiast oceniona – przez pryzmat art. 118 § 1 i 2 k.p.k. – jako ewentualne zażalenie na zarządzenie z dnia 10 stycznia 2014 roku, skoro z jego treści wynika jednoznacznie wola takiego postąpienia („zażalenie do SN uważam za konieczne”). To zaś czyni zasadnym uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Prezesowi Sądu Apelacyjnego. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.