Criminal appeal dismissed; prisoner failed to notify court of address change, losing appeal rights.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's refusal to restore the deadline for filing a request for a written judgment reasoning. The appellant argued he was unaware of the appeal hearing date and lacked knowledge of procedural deadlines while incarcerated. The court ruled that the appellant had been properly notified and was legally obligated to inform the court of his address change, a duty he failed to fulfill.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 75 § 1 k.p.k.; Art. 126 § 1 k.p.k.: A criminal defendant under deprivation of liberty must notify the court of any residence change exceeding seven days; failure to do so constitutes a personal fault precluding the restoration of procedural deadlines.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KZ 27/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 października 2022 r., w sprawie z zażalenia A. N. (A. N.) na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 5 września 2022 r., sygn. akt VIII Ka 1046/21, o nieuwzględnieniu wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 21 czerwca 2022 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku w sprawie sygn. akt VIII Ka 1046/21, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 5 września 2022 r., sygn. akt VIII Ka 1046/21, nie uwzględniono wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku z dnia 21 czerwca 2022 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku w sprawie sygn. akt VIII K 1046/21,Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany A. N. - wskazując, że nie otrzymał powiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej i został pozbawiony prawa do obrony. Nadto skarżący podniósł, że nie orientuje się w kwestii terminów do złożenia zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne, albowiem zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem określonych w środku odwoławczym przepisów postępowania karnego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było zdekodowanie zakresu obowiązków spoczywających na stronie oraz na organie procesowym. Działania Sądu Okręgowego były bowiem konsekwencją wywiązywania się przez skazanego z tychże właśnie obowiązków. Punktem wyjścia winna być treść art. 75 § 1 k.p.k., który to przepis prawa nakłada na oskarżonego obowiązek informowania Sądu o każdej zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, z pozbawieniem wolności włącznie (podkreślenie SN).
O jego treści skazany został prawidłowo pouczony już na wstępie toczącego się przeciwko niemu postępowania (protokół przesłuchania k. 58-59). Nie może obecnie skutecznie usprawiedliwiać niewiedzy o stopniu zaawansowania toczącego się przeciwko niemu procesu faktem przebywania w zakładzie karnym. Jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy skazany osobiście odebrał zawiadomienie o terminie rozprawy odwoławczej, które doręczono mu w dniu 18 marca 2022 r. (k. 292). Wbrew twierdzeniom skarżącego został on zatem należycie powiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej.
W tej sytuacji ani nie materializowały się przesłanki do zastosowania na rozprawie odwoławczej art. 100 § 3 k.p.k., ani też nie zachodziły podstawy do kwestionowania uznania wysyłanej do skazanego korespondencji za doręczoną po myśli art. 132 § 1 k.p.k. W świetle powyższych ustaleń, uznać należy, że skazany, mając świadomość toczącego się postępowania odwoławczego, nie sprostał ciążącemu na nim obowiązkowi poinformowania Sądu o aktualnym miejscu pobytu, czego skutkiem było pozbawienie się możliwości korzystania z przysługujących mu uprawnień.
Było to wynikiem wyłącznie przyjętej postawy skazanego, nie zaś przyczyn obiektywnych i niezależnych, o których mowa w art. 126 § 1 k.p.k. Trafnie zatem Sąd nie stwierdził podstaw uzasadniających przywrócenie terminu.W konsekwencji, nie znajdując argumentów przemawiających za uwzględnieniem zażalenia, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.[as]