Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
IV KZ 21/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept prisoner's personal retrial request due to lack of lawyer signature.

Numero d'incarto IV KZ 21/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's order refusing the defendant's personal request to retry the case. The defendant failed to submit a formal retrial petition drafted and signed by a lawyer within the seven-day deadline set by the appellate court. The court ruled that the statutory requirement for a lawyer's signature under the Code of Criminal Procedure was strictly enforced, and the defendant's personal arguments did not justify bypassing this mandatory procedural rule.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.: A request for retrial of a final judgment is subject to the mandatory requirement of being drafted and signed by a lawyer; failure to comply with this formal requirement within the prescribed term results in the rejection of the request.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer signature retrial request procedure formal defect rejection Code of Criminal Procedure adviser adhesion final judgment enforcement procedural deadline

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 545 § 2 k.p.k.
Zaskarżonym zarządzeniem słusznie zatem odmówiono przyjęcia osobistego wniosku skazanego jako nie spełniającego wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k. Skarżący w złożonym zażaleniu nie wskazał natomiast argumentów, które skutecznie podważyłyby przedmiotowe zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego.
Art. 120 § 1 k.p.k.
wezwano skazanego – na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. – do uzupełnienia braku formalnego pisma procesowego przez złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata.
Art. 530 § 2 k.p.k.
Ponieważ skazany nie usunął powyższego braku formalnego wniosku zaskarżonym zarządzeniem z dnia 25 marca 2013 r., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. i art.
Art. 545 § 1 k.p.k.
z art. 545 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia własnoręcznie sporządzonego wniosku przez skazanego R.
art. 120 § 1 k.p.k
wezwano skazanego – na podstawie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
Ponieważ skazany nie usunął powyższego braku formalnego wniosku zaskarżonym zarządzeniem z dnia 25 marca 2013 r., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 120 § 2 k.p.k
wezwano skazanego – na podstawie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 545 § 1 k.p.k
z art. 545 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia własnoręcznie sporządzonego wniosku przez skazanego R.
art. 545 § 2 k.p.k
Zaskarżonym zarządzeniem słusznie zatem odmówiono przyjęcia osobistego wniosku skazanego jako nie spełniającego wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KZ 21/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie R. T. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt VII K …1/10 Sądu Rejonowego w Z. zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 3 czerwca 2011 r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 marca 2013 r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

R. T. wystąpił do Sądu Apelacyjnego w styczniu 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VII K …/10 Sądu Rejonowego w Z.Zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2013 r. (k.8). wezwano skazanego – na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. – do uzupełnienia braku formalnego pisma procesowego przez złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata. R. T. wystąpił o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu (k.14), a zarządzeniem z dnia 28 lutego 2013 r. (k.

39) odmówiono mu wyznaczenia kolejnego obrońcy celem sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt VII K …/10. Sąd wskazał wówczas, że uprzednio wyznaczony obrońca złożył do akt opinię o braku podstaw do wznowienia postępowania, a skoro skazany powołuje się na te same argumenty, to nie może oczekiwać wyznaczenia kolejnego obrońcy.Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2013 r. na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. wezwano ww. do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie postepowania przez adwokata (k.

40) w terminie 7 dni. Ponieważ skazany nie usunął powyższego braku formalnego wniosku zaskarżonym zarządzeniem z dnia 25 marca 2013 r., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. i art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia własnoręcznie sporządzonego wniosku przez skazanego R. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem w sprawie o sygn. akt VII K …/10.Na to zarządzenie zażalenie wniósł skazany, wskazując na trudną sytuację materialną oraz argumenty podniesione w samym wniosku o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie skazanego nie jest zasadne a podniesione w nim argumenty nie zasługują na uwzględnienie.Stosownie do art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania objęty jest wymogiem tzw. przymusu adwokackiego.

R. T. został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego przez złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata. Wnioskodawca w zakreślonym terminie 7 dni owego braku nie uzupełnił. Zaskarżonym zarządzeniem słusznie zatem odmówiono przyjęcia osobistego wniosku skazanego jako nie spełniającego wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k. Skarżący w złożonym zażaleniu nie wskazał natomiast argumentów, które skutecznie podważyłyby przedmiotowe zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.