Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept appeal for benefit due to suspended sentence.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the appellate court's order refusing to accept the appeal for the benefit of the accused. The defense argued that procedural and substantive law violations justified the appeal despite the suspended sentence, claiming the statutory restriction was too narrow. The court ruled that since the appeal contained no grounds for benefit under the specific exceptions, the statutory bar on accepting such appeals for suspended sentences applied strictly.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 523 § 4 k.p.k.: An appeal for the benefit of the accused is inadmissible when the defendant is sentenced to a suspended sentence, unless specific statutory exceptions regarding fundamental errors or special subjects are met.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KZ 20/26 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie S.P. skazanego z art. art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2026 r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 16 kwietnia 2026 r., sygn. akt WKK 56/26, o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 lutego 2026 r., sygn. akt II AKa 510/25 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Katowicach po rozpoznaniu apelacji obrońcy skazanego S.P. wyrokiem z 12 lutego 2026 roku sygn. akt II AKa 510/25, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z 8 kwietnia 2025 r., sygn. akt III K 148/20.Kasację od ww. wyroku złożył obrońca skazanego S.P. - radca prawny M.W. Kasacja dotyczy również skazanych M.P. i Ł.P. Obrońca w wywiedzionej kasacji zarzucił rozstrzygnięciu rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego. W odniesieniu do skazanego S.P., wyrokiem Sądu Okręgowego w Rybniku z 8 kwietnia 2025 r., sygn. akt III K 148/20, który został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 lutego 2026 r., sygn. akt II AKa 510/25 S.P. została wymierzona kara łączna 2 lat pozbawienia wolności, przy czym wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 5 lat.Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 16 kwietnia 2026 r., sygn. a WKK 56/26 odmówiono przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 lutego 2025 sygn. akt II AKa 510/25, wskazując, że zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania zaś graniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczychZażalenie na ww. zarządzanie wniósł obrońca S.P., zarzucając;I.błędną wykładnię art. 523 § 2 k.p.k. polegającą na przyjęciu, że kasacja na korzyść skazanego jest niedopuszczalna wyłącznie z tego powodu, że orzeczono wobec niego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, pomimo że kasacja opiera się na zarzutach, które w istocie odpowiadają bezwzględnym przyczynom odwoławczym,II.naruszenie art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie, mimo że kasacja wskazuje na uchybienia o charakterze fundamentalnym, polegające na nierozpoznaniu zarzutów apelacyjnych oraz braku rzeczywistej kontroli instancyjnej, co stanowi naruszenie prawa do rzetelnego procesu,III.naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k. - w kontekście dopuszczalności kasacji - poprzez pominięcie w zarządzeniu faktu, że zarzuty kasacyjne wskazują na nierozpoznanie istoty środka odwoławczego, co w orzecznictwie Sądu Najwyższego traktowane jest jako uchybienie o charakterze kwalifikowanym, uzasadniające ingerencję kasacyjną niezależnie od rodzaju orzeczonej kary.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie podlegało uwzględnieniu, a zaskarżone zarządzenie winno zostać utrzymane w mocy.
W przedmiotowej sprawie, wniesiona kasacja była niedopuszczalna z powodu przesłanki, o której mowa w art. 523 § 2 k.p.k. S.P. został bowiem skazany prawomocnie na karę zbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonaniaKasację wniósł zaś obrońca skazanego na jego korzyść, przy czym w treści tego środka zawarł wyłącznie zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego. Tym samym nie wystąpił żaden z wyjątków, o których mowa w art. 523 § 4 k.p.k.Sąd Apelacyjny zasadnie więc uznał, iż w stosunku do skazanego S.P., kasacja nie została oparta o podstawy kasacyjne przewidziane w art. 523 § 1 k.p.k.
W ocenie Sądu Najwyższego argumentacja podniesiona w złożonym zażaleniu nie zasługuje na uwzględnienie i pozostaje bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego zarządzenia bowiem ma charakter jedynie polemiczny. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [WB][a.ł]