Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KZ 16/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for restoring deadline due to applicant's own negligence and lack of independent cause.

Numero d'incarto IV KZ 16/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's refusal to restore the deadline for submitting a request for a court verdict copy. The applicant argued the request concerned a different case, but the court found this error constituted applicant negligence rather than an independent cause. Consequently, the court determined the applicant was responsible for the procedural delay and denied the restoration request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 k.p.k.; The court may not restore a deadline if the delay was caused by the party's own negligence or lack of independent cause, as the party must bear responsibility for their own procedural errors.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline restoration applicant negligence independent cause requirement court verdict copy criminal procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 126 k.p.k.
Nie sposób uznać, że skazany nie był świadomy tego, o przywrócenie którego terminu wnioskuje, a nawet jeśli tak było, nie można takiej sytuacji uznać za przyczynę niezależną od strony w rozumieniu art. 126 k.p.k.
art. 126 k.p.k
Nie sposób uznać, że skazany nie był świadomy tego, o przywrócenie którego terminu wnioskuje, a nawet jeśli tak było, nie można takiej sytuacji uznać za przyczynę niezależną od strony w rozumieniu art. 126 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KZ 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 kwietnia 2013 r. w sprawie G. N. w przedmiocie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 26 listopada 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem p o s t a n o w i ł zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku skazanego G. N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem. Odmowę uzasadniono brakiem przyczyny niezależnej od strony, która spowodowała przekroczenie terminu, a uzasadniałaby jego przywrócenie. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany, argumentując, że wniosek miał dotyczyć innej sprawy skazanego. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

We wniosku z dnia 15 października 2012 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, skazany jednoznacznie wskazał, że dotyczy on sprawy o sygn. VII Ka …/11 zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w B., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C. w sprawie o sygn. II K …/10. Nie sposób uznać, że skazany nie był świadomy tego, o przywrócenie którego terminu wnioskuje, a nawet jeśli tak było, nie można takiej sytuacji uznać za przyczynę niezależną od strony w rozumieniu art. 126 k.p.k.

Przeciwnie, w ocenie Sądu Najwyższego, tak oczywista omyłka co do sprawy, w której skazany dokonuje czynności procesowych świadczy o lekceważącym podejściu skazanego do tychże. Sąd Najwyższy w całości podziela argumentację przytoczoną w zaskarżonym postanowieniu i uznaje ją za trafną. Polecając złożenie wniosku małżonce, skazany musiał liczyć się z ewentualnymi jej zaniedbaniami w tym względzie. Podobnie praca w delegacji nie może być uznana za okoliczność przez stronę niezależną, która by uniemożliwiała złożenie wniosku w terminie, np. poprzez nadanie go pocztą.

Wobec powyższego, nie dopatrzono się sprawie podstaw do przywrócenia terminu, o które wnioskował skazany, co pociągnęło konieczność utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia.Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.