Supreme Court allows prosecutor's appeal, quashing appellate court's remand for full retrial due to procedural error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the appellate court's decision to remand the case for a full retrial, finding it violated procedural law. The prosecutor argued the remand was unnecessary since the evidence did not require a complete new trial. The court held that the appellate court inconsistently claimed a full retrial was needed while admitting only partial evidence supplementation was sufficient.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 2 k.p.k.; Art. 539a § 3 k.p.k.: A remand for a full retrial is only permissible if the lower court's proceedings were fundamentally flawed or if new evidence necessitates a complete restart, not merely for a partial review of existing evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KS 13/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Eugeniusz WildowiczSSN Paweł WilińskiProtokolant Anna Janczak w sprawie P. K.oskarżonego z art. 270 § 1 k.k. i innychpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 17 kwietnia 2019 r.,skargi, wniesionej przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w C.na wyrok Sądu Okręgowego w C.z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt VII Ka […]w części uchylającej wyrok Sądu Rejonowego w C.z dnia 10 września 2018 r., sygn. akt IV K […], uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 zaskarżonego wyroku i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w C.
UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 10 września 2018 r. w sprawie IV K […], P. K. został uniewinniony od popełnienia czynów opisanych w pkt II i III aktu oskarżenia; oba czyny zostały zakwalifikowane z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Jednocześnie Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia szeregu (21) czynów z art. 270 § 1 k.k., przyjmując, że działał on w ramach ciągu przestępstw i na podstawie art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt 2 wyroku).Po rozpoznaniu apelacji, wniesionych przez obrońcę oskarżonego i prokuratora, Sąd Okręgowy w C. wyrokiem z dnia 21 grudnia 2018 r. (sygn. akt VII Ka […]) utrzymał w mocy wyrok w części uniewinniającej oskarżonego (pkt 2), uchylił natomiast orzeczenie Sądu Rejonowego w części, w której uznano P. K. za winnego popełnienia przestępstw z art. 270 § 1 k.k., tj. co do czynów przypisanych w pkt 2 i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C. (pkt 1 wyroku Sądu odwoławczego).Wyrok Sądu Okręgowego został zaskarżony w trybie art. 539 a k.p.k. w części uchylającej orzeczenie Sądu pierwszej instancji skargą prokuratora Prokuratury Rejonowej w C., w której zarzucono „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k. polegające na niezasadnym uchyleniu przez Sąd Okręgowy w C. pkt 2 wyroku Sądu Rejonowego w C. i przekazaniu w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C. w sytuacji, gdy nie było konieczne przeprowadzenie w tym zakresie na nowo przewodu sądowego w całości.
Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga prokuratora Prokuratury Rejonowej w C. jest zasadna, co spowodowało uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w C. w części uchylającej orzeczenie Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego.Zgodnie z treścią przepisu art. 539a § 3 k.p.k. skarga od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k.
Z ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego wynika, iż „sama konieczność ponownej oceny przeprowadzonych dowodów nie mieści się w kręgu podstaw rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 437 § 2 in fine k.p.k., tj. wyroku kasatoryjnego. (…) Samą więc potrzebę dokonania na nowo oceny zgromadzonych w sprawie dowodów nie można postrzegać w kategoriach okoliczności samoistnie determinujących konieczność przeprowadzenia przez sąd meriti przewodu sądowego w całości (a tym samym i uznać ją za wystarczającą do wydania kasatoryjnego wyroku przez sąd odwoławczy), skoro (obecnie) nie ma żadnych przeszkód (poza tymi przypadkami skatalogowanymi w tymże przepisie art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.) prawnych ku temu, by to sąd odwoławczy - w związku z rozpoznawanym środkiem odwoławczym - samodzielnie tych czynności procesowych dokonał” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KS 3/18, Prok. i Pr.
– wkł. 2018, z.6, poz. 22).Należy przypomnieć, iż obecnie zgodnie z art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1, art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Nowe brzmienie art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. nakłada więc na sąd odwoławczy, poza przypadkami w nim wskazanymi, obowiązek merytorycznego orzekania.W rozpoznawanej sprawie powodem orzeczenia Sądu Okręgowego o charakterze kasatoryjnym była ostatnia z wymienionych powyżej przesłanek, a więc „konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości”.
Stanowisko to należy jednak uznać za nietrafne. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd odwoławczy nie jest bowiem konsekwentny, skoro z jednej strony uważa, iż konieczne jest „przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości” (k.11 uzasadnienia), by w kolejnym zdaniu uznać, że dopiero po „istotnym uzupełnieniu postępowania dowodowego (…) możliwe będzie wydanie orzeczenia merytorycznego” (k.11 uzasadnienia). Nie można tracić z pola widzenia, że zasadniczą częścią pierwszoinstancyjnego przewodu sądowego jest postępowanie dowodowe.
W tej sprawie przeprowadzono szereg dowodów, nie tylko z wyjaśnień oskarżonego P.K., ale również z zeznań świadków, w tym przedstawicieli kontrahentów oskarżonego, oraz dowody z dokumentów. Sąd Okręgowy nie wspomniał, że niezbędne jest ponowienie tych dowodów, a jedynie podniósł, iż należy ponownie przesłuchać oskarżonego P. K., nieprzyznającego się do popełnienia przypisanych mu czynów, świadków J. K. oraz D. K. i przeprowadzić ich konfrontację oraz załączyć dokumentację działalności gospodarczej przedsiębiorstwa G. […], a także ocenić czy aktualnie zarzucane oskarżonemu czyny nie zostały popełnione przez niego w ramach czynu ciągłego wraz z czynami objętymi już wyrokiem Sadu Rejonowego w C. z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie IV K […], na mocy którego P. K. został skazany za podobne przestępstwa.
Z powyższego wynika, iż przewód sądowy wymaga jedynie uzupełnienia, a nie powtarzania na nowo w całości, zaś „konieczność ponownej oceny przeprowadzonych dowodów nie mieści się w kręgu podstaw wyroku kasatoryjnego; także wówczas gdy sąd odwoławczy zasadnie wskaże, jakich to kardynalnych uchybień art. 7 k.p.k. dopuścił się sąd meriti” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2016 r., IV KS 5/16, LEX nr 2165596).Powyższe wskazuje, że orzeczenie o uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w C. i przekazaniu temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania zapadło z obrazą art. 437 § 2 k.p.k., co z kolei spowodowało uwzględnienie na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. skargi prokuratora na wyrok sądu odwoławczego.