Supreme Court transfers judge case to another court to ensure impartiality and public trust.
Polonia (PL)
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal case involving a judge to a different district court. The lower court requested this transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure because the case concerned a crime against a judge of the higher appellate court. The Supreme Court ruled that transferring the case was necessary to preserve the good of justice, preventing public suspicion of bias and maintaining the image of judicial independence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction when the local court's involvement would undermine public trust in judicial impartiality, particularly in cases involving judges of higher appellate courts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KO 70/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2024 r. wniosku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 10 czerwca 2024 r., sygn. akt III K 103/24, o przekazanie sprawy R. M., prowadzonej pod sygn. akt III K 103/24 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę R. M. prowadzoną w Sądzie Rejonowym w Rybniku pod sygn. akt III K 103/24 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach.
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 10 czerwca 2024 r. (sygn. akt III K 103/24) zwrócono się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. z wnioskiem o przekazanie sprawy R. M. innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, iż sprawa dotyczy przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. na szkodę sędziego Sądu Okręgowego w Rybniku X. Y.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy nie podlega interpretacji rozszerzającej. Nadmierne jego wykorzystywanie może podważać zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów.
Dlatego wskazuje się, że odstąpienie od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy miejscowo może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, aby w każdej sprawie zachowany został standard konstytucyjny rozpoznania jej przez sąd właściwy według procedury, w której się ona toczy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).W niniejszej sprawie taki przypadek występuje.
Z jednej strony w istocie w ocenie obserwatorów wymiaru sprawiedliwości decyzje procesowe w sprawie mogłaby budzić emocje i podejrzenia, że sąd w sprawie sędziego (pokrzywdzonego), który pełni służbę w sądzie instancyjnie nadrzędnym, nie jest obiektywny. Pomimo braku rzeczywistych podstaw takich wnioskowań odbiór tego typu spraw w społeczeństwie wymyka się racjonalizacji i często właśnie emocje i chęć doszukiwania się „drugiego dna” prowadzą do ocen, które niepotrzebnie obciążają wymiar sprawiedliwości. Wydaje się racjonalną zasadą przyjmowanie w orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach rozpoznawanych w trybie art. 37 k.p.k., że jeżeli sprawa dotyczy sędziego sądu instancyjnie nadrzędnego wobec sądu, do którego wpływa akt oskarżenia – ten ostatni sąd nie powinien orzekać w sprawie.
Stanowi to przejaw dbałości o owo dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (realne wyłączenia poszczególnych sędziów referentów od rozpoznania sprawy) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami.Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w Gliwicach.[PGW] (r.g.)