Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
IV KO 42/17 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal case to another court to ensure impartiality and avoid conflict of interest.

Numero d'incarto IV KO 42/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the criminal case to a different court of equal jurisdiction. The defendant damaged the doors of the very court handling the trial, creating a conflict of interest. The court ruled that transferring the case was necessary to uphold the principle that no judge should decide on a matter affecting their own institution.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: Transfer of a criminal case to another court is permitted when the local court's involvement compromises the appearance of impartiality or violates the principle that a judge cannot decide on a matter affecting their own institution.

Parole chiave

Generato dall'IA
conflict of interest transfer of jurisdiction impartiality requirement court integrity delegatory jurisdiction nemo iudex in re sua appearance of bias

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
akt XIV K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę oskarżonej B.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
37 k.p.k., a tym samym odstępstwa od konstytucyjnej zasady rozpatrywania spraw przez sąd pierwotnie właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) jest wykazanie, że przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości.
art. 288 § 1 k.k
oskarżonej o czyn z art. 288 § 1 k.k.
art. 31 § 2 k.k
art. 37 k.p.k
akt XIV K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
37 k.p.k., a tym samym odstępstwa od konstytucyjnej zasady rozpatrywania spraw przez sąd pierwotnie właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) jest wykazanie, że przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KO 35/07
postanowienia SN: z dnia 15 czerwca 2007 r., IV KO 35/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz.
III KO 109/91
1336 i z dnia 29 października 1991 r., III KO 109/91, OSP 1992, z.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 42/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie B. K. oskarżonej o czyn z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 maja 2017 r. wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt XIV K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę oskarżonej B. K. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. rozpoznający sprawę oskarżonej B. K., postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt XIV K (…), wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Wystąpienie uzasadniono w szczególności tym, że czyn oskarżonej dotyczył uszkodzenia drzwi wejściowych do sali sądowej nr (…) budynku Sądu Rejonowego w K. i wiązał się z postępowaniem sądowym prowadzonym przez sędziego Sądu Rejonowego w K.. Bezpośrednim świadkiem czynu była A. R., która zatrudniona jest w ww. Sądzie Rejonowym na stanowisku protokolanta, zaś straty zostały oszacowane przez zatrudnionego w Oddziale Gospodarczym tego sądu specjalistę BHP K. Z..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.Warunkiem przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie właściwości delegacyjnej z art. 37 k.p.k., a tym samym odstępstwa od konstytucyjnej zasady rozpatrywania spraw przez sąd pierwotnie właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) jest wykazanie, że przemawia za tym dobro wymiaru sprawiedliwości. Instytucja, o której ma w art. 37 k.p.k. ma na celu eliminację sytuacji, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób w pełni obiektywny.W realiach tej sprawy, z przyczyn wyżej wskazanych, w odbiorze oskarżonej i szerszym (społecznym) może powstać przekonanie (nie przesądzając jego obiektywnej zasadności), że sprawa nie zostanie rozstrzygnięta przez sąd pierwotnie właściwy w sposób bezstronny.

Zasadnie bowiem wskazuje się, że pożądana byłaby taka praktyka, aby sąd miejscowo właściwy nie rozpoznawał sprawy, w której czyn godzi w jego dobro. Respektowanie zasady nemo iudex in re sua w oczywisty sposób leży w sferze dobrze rozumianego interesu wymiaru sprawiedliwości. (zob. postanowienia SN: z dnia 15 czerwca 2007 r., IV KO 35/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 1336 i z dnia 29 października 1991 r., III KO 109/91, OSP 1992, z. 10, poz. 218).Uwzględniając powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.