Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 25/26 Generato dall'IA

Supreme Court rejects transfer of prosecutor's dismissal appeal due to local judges, citing procedural safeguards.

Numero d'incarto IV KO 25/26
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Regional Court in Białystok requested the Supreme Court to transfer a case regarding a prosecutor's dismissal of an investigation to another court, citing potential bias among local judges. The Supreme Court rejected this request, emphasizing that the appeal concerns only the prosecutor's decision rather than the criminal liability of the judges themselves. The court ruled that standard impartiality guarantees under the Code of Criminal Procedure are sufficient and that transferring the case would violate the principle of local jurisdiction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 40-43 k.p.k.: The delegation of jurisdiction under Art. 37 k.p.k. is an exception requiring special circumstances; mere presence of judges in a case reviewing a prosecutor's dismissal does not justify transfer, as standard impartiality rules suffice.

Parole chiave

Generato dall'IA
delegation of jurisdiction prosecutor dismissal appeal impartiality guarantees local jurisdiction principle code of criminal procedure risoluzione del conflitto di competenza riattivazione del procedimento ritiro della querela penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
akt III Kp 483/26, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł : wniosku nie uwzględnić.
Art. 40-43 k.p.k.
W tego typu sprawach wystarczającymi gwarancjami obiektywizmu sędziów orzekających w sprawie, które powinny znaleźć zastosowanie w pierwszej kolejności, są unormowania określone w art. 40-43 k.p.k.
art. 37 k.p.k
akt III Kp 483/26, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
, na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Strzyżowie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k.
art. 43 k.p.k
Dopiero, jeżeli z powodu wyłączenia sędziów rozpoznanie sprawy w danym sądzie nie byłoby możliwe, sąd wyższego rzędu zobligowany będzie do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 43 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KO 25/26 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie z zażalenia B. S. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 8 kwietnia 2026 r., wniosku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 23 lutego 2026 r., sygn. akt III Kp 483/26, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł : wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Białymstoku postanowieniem z dnia 23 lutego 2026 r., sygn. akt III Kp 483/26, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy z zażalenia B.S. , na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Strzyżowie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że sprawa dotyczy zażalenia na postanowienia prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyn, którego miałby się dopuścić sędzia Sądu Rejonowego w Białymstoku, a dodatkowo w zawiadomieniu wskazano także na innych sędziów jako potencjalnych sprawców ww. występku, w tym pełniących funkcję wiceprezesa tutejszego Sądu.

W przekonaniu Sądu Rejonowego, w świetle powyższych okoliczności, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby dla zachowania warunków do bezstronnego i rzetelnego rozpoznania sprawy została ona przekazania innemu sądowi równorzędnemu.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego nie zasługuje na uwzględnienie.Należy podkreślić, że instytucja unormowana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tego względu jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, gdy przemawiają za tym szczególne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości.

Jednym z nich jest autorytet wymiaru sprawiedliwości, dla kształtowania którego należy unikać sytuacji, w których rozpoznanie danej sprawy przez sąd wiązałoby się z ograniczeniem swobody orzekania lub mogłoby – w odczuciu społecznym – prowadzić do uzasadnionego przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2021 r., IV KO 4/21, LEX nr 3126169). W orzecznictwie wskazuje się jednak, że „autorytet i powaga wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie ulegały presji opinii publicznej, ani nie popadały w zwątpienie co do własnych kompetencji w zakresie przeprowadzenia rzetelnego procesu.

Racjonalna nieustępliwość w tym względzie sprzyja kształtowaniu się pozytywnego wizerunku organów trzeciej władzy, minimalizując tym samym wątpliwości co do obiektywizmu i niezawisłości w rozpoznawaniu przyszłych spraw, ograniczając tendencję do nadużywania stosowania właściwości delegacyjnej w związku z inicjatywami sądów na tle wątpliwości co do respektowania gwarancji sprawiedliwego procesu” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2011 r., III KO 72/11, LEX nr 1044040; por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010/2/20, LEX nr 551465).Aprobując powyższe poglądy, należy stwierdzić, że sama okoliczność, iż osobami których dotyczy sprawa z zażalenia B.

S. są sędziowie tamtejszego Sądu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa, nie może uzasadniać skorzystania przez Sąd Najwyższy z tzw. właściwości delegacyjnej, mającej charakter wyjątku od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy. Nie jest w tym zakresie obojętny charakter sprawy przed sądem, która dotyczy jedynie kontroli postanowienia prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa, nie zaś rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej sędziego. Wprawdzie zagadnienie to może potencjalnie zaważyć o postawieniu go w stan oskarżenia, jednak jest to już tylko kontrola decyzji procesowej i to podjętej na wstępnym etapie postępowania karnego.

W tego typu sprawach wystarczającymi gwarancjami obiektywizmu sędziów orzekających w sprawie, które powinny znaleźć zastosowanie w pierwszej kolejności, są unormowania określone w art. 40-43 k.p.k. Dopiero, jeżeli z powodu wyłączenia sędziów rozpoznanie sprawy w danym sądzie nie byłoby możliwe, sąd wyższego rzędu zobligowany będzie do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 43 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2021 r., III KO 78/21, LEX nr 3342056; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2022 r., V KO 53/22, LEX nr 3395020).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [J.J.][a.ł] ‎