Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 213/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request as conviction relied on constitutional article, not unconstitutional one.

Numero d'incarto IV KO 213/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request for a retrial based on Article 540 § 2 of the Criminal Procedure Code. The defense argued that a Constitutional Court ruling declared a specific criminal code provision unconstitutional, which should have prevented the conviction. The court rejected this because the defendant was convicted under a different, constitutional article that was not affected by the ruling.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 2 k.p.k.; Art. 148 § 1 k.k.; Art. 148 § 2 k.k.; Art. 118 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 119 ust. 1 i 2 Konstytucji RP: A retrial under Art. 540 § 2 k.p.k. is inadmissible if the final judgment was based on a constitutional provision, even if a different provision cited by the defense was later found unconstitutional.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request constitutional review criminal code amendment unconstitutional provision procedural law riapertura della procedura d'asilo permesso di promuovere un procedimento penale procedura di revisione penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 540 § 2 k.p.k.
do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o wznowienie wskazanego wyżej postępowania karnego na podstawie art. 540 § 2 k.p.k.Uzasadniając wniosek obrońca powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn.
Art. 148 § 1 k.k.
(P.) skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zb.
Art. 148 § 2 k.k.
1363), nowelizujący brzmienie art. 148 § 2 k.k., jest niezgodny z art.
Art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
148 § 2 k.k., jest niezgodny z art. 118 ust.
Art. 119 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
1 i art. 119 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że został uchwalony przez Sejm bez dochowania trybu wymaganego do jego wydania.
art. 148 § 1 k.k
(P.) skazanego z art. 148 § 1 k.k.
art. 280 § 2 k.k
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k.), wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn.
art. 540 § 2 k.p.k
do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o wznowienie wskazanego wyżej postępowania karnego na podstawie art. 540 § 2 k.p.k.Uzasadniając wniosek obrońca powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn.
art. 148 § 2 k.k
1363), nowelizujący brzmienie art. 148 § 2 k.k., jest niezgodny z art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KO 213/25 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący)‎SSN Tomasz Artymiuk (sprawozdawca)‎SSN Jarosław Matras w sprawie Ł. P. (P.) skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 marca 2026 r. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 sierpnia 2011 r., sygn. akt II AKa 232/11, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt V K 51/09, postanowił:

1. oddalić wniosek;

2. obciążyć skazanego Ł.P. kosztami postępowania o wznowienie postępowania. Tomasz Artymiuk Piotr Mirek Jarosław Matras

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 sierpnia 2011 r., sygn. akt II AKa 232/11, Sąd Apelacyjny w Katowicach zmienił, poprzez ustalenie daty popełnienia przestępstwa przypisanego Ł. P. w pkt. I wyroku sądu meriti (to jest zbrodni z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.), wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt V K 51/09, którym to wyrokiem wyżej wymieniony skazany został za wyżej wymieniony czyn na karę 25 lat pozbawienia wolności. W dniu 12 grudnia 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o wznowienie wskazanego wyżej postępowania karnego na podstawie art. 540 § 2 k.p.k.Uzasadniając wniosek obrońca powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn.

P 11/08, którym to orzeczeniem uznano, że art. 1 pkt 15 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Kodeks kamy, ustawy - Kodeks postępowania karnego i ustawy - Kodeks kamy wykonawczy (Dz.U. Nr 163, poz. 1363), nowelizujący brzmienie art. 148 § 2 k.k., jest niezgodny z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez to, że został uchwalony przez Sejm bez dochowania trybu wymaganego do jego wydania. Odwołując się do stanowiska prezentowanego w orzecznictwie podniósł, że brak było co do czynu przypisanego skazanemu, a popełnionego w dniu 5 kwietnia 2008 r., możliwości jego zakwalifikowania jako zbrodni z art. 148 § 2 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Kodeks kamy, ustawy - Kodeks postępowania karnego i ustawy - Kodeks kamy wykonawczy (Dz.U.

Nr 163, poz. 1363), a taki właśnie zarzut sformułowano w akcie oskarżenia, uniemożliwiając lub co najmniej utrudniając Ł. P. prowadzenie skutecznej obrony. Gdyby od początku zarzucono mu prawidłowo czyn z art. 148 § 1 k.k., potencjalnie mógłby inaczej prowadzić tę obronę.W pisemnym stanowisku prokurator Prokuratury Krajowej wniosła o oddalenie wniosku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodzić należy się z prokurator Prokuratury Krajowej, że złożony przez obrońcę wniosek o wznowienie postępowania, oparty o przepis art. 540 § 2 k.p.k., jest niezasadny.

Analiza treści tego wniosku świadczy o całkowitym niezrozumieniu instytucji wznowienia postępowania w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego.Zgodnie z art. 540 § 2 k.p.k. postępowanie wznawia się na korzyść strony (tu: skazanego), jeżeli Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą przepisu prawa, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (podkreślenie SN).Nie negując zauważenia wnioskodawcy co do skutków powołanego we wniosku wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., P 11/08, co jest bezsporne, podkreślić należy, że skazanie Ł.

P. nastąpiło na podstawie art. 148 § 1 k.k., a nie w oparciu o niekonstytucyjny przepis art. 148 § 2 k.k., i to ten pierwszy z wymienionych wyżej przepisów stanowił podstawę wymierzonej skazanemu kary.Tym samym nie doszło do zmaterializowania się podstawy wznowieniowej z art. 540 § 2 k.p.k., ponieważ art. 148 § 1 k.k. nie został nigdy uznany za niezgodny z Konstytucją, a to on niewątpliwie stanowił w tej sprawie podstawę orzeczenia.Co więcej, fakt niekonstytucyjności art. 148 § 2 k.k., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 lipca 2005 r., pozostawał w polu widzenia zarówno Sądu pierwszej instancji, który w oparciu o przepis art. 399 § 1 k.p.k., na rozprawie w dniu 10 stycznia 2011 r., uprzedził strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego Ł.

P. w pkt I aktu oskarżenia z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. właśnie na art. 148 § 1 k.k. i art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., co też ostatecznie znalazło odzwierciedlenie w pkt. I jego wyroku, jak i Sądu odwoławczego, który aprobując ocenę prawną tego czynu, poza jego uszczegółowieniem co do daty, wskazał na zasadność takiego rozstrzygnięcia sądu meriti, będącego wynikiem uwzględnienia treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r.Skoro więc zapadłe w niniejszej sprawie orzeczenie nie zostało wydane na podstawie przepisu uznanego za niekonstytucyjny, o wystąpieniu podstawy wznowieniowej z art. 540 § 2 k.p.k. nie może być mowy.Z tych względów wniosek obrońcy oddalono, co implikowało obciążenie skazanego kosztami postępowania o wznowienie postępowania (art. 639 k.p.k.). [J.J.][a.ł] Tomasz Artymiuk Piotr Mirek Jarosław Matras