Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 143/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses transfer request due to lack of impartiality grounds and suggests recusal instead.

Numero d'incarto IV KO 143/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer a case regarding a lawyer's appeal to another court of equal jurisdiction. The Regional Court argued that the presiding judge knew the lawyer personally and professionally, but the Supreme Court found no statutory grounds for transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The court emphasized that the burden of proving such circumstances lies with the requesting court and noted that the judge's repeated identical reasoning suggested potential bias, recommending recusal under Article 41 instead.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 k.p.k.: A request to transfer a case to another court of equal jurisdiction based on the need to preserve the administration of justice is dismissed if the requesting court fails to demonstrate specific circumstances warranting such transfer, and the court should instead consider recusal if personal knowledge between the judge and a party exists.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction administration of justice presiding judge recusal of judge Code of Criminal Procedure personal knowledge impartiality questioni di giurisdizione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku.
art. 41 k.p.k.
art. 37 k.p.k
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 233 § 1 k.k
popełnienia czynu z art. 233 § 1 k.k.
art. 41 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 143/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 17 listopada 2021 r. w sprawie zażalenia K. R. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt PR 2 Ds. (…) o odmowie wszczęcia śledztwa, wniosku Sądu Rejonowego w O. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w O., postanowieniem z dnia 12 października 2021 r., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt II Kp […] (PR 2 Ds.[…]) do rozpoznania przez inny sąd równorzędny ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

W złożonym wniosku Sąd powołał się na fakt, że przedmiotowe postępowanie dotyczy adwokata H. S., będącego członkiem Okręgowej Rady Adwokackiej w […]., który od wielu lat wykonuje swój zawód na obszarze właściwości Sądu Okręgowego w K.. Z tego powodu jest znany sędziom Sądu Rejonowego w O., w tym niektórym z nich także prywatnie. Nadto Sąd wskazał, że H. S. pełnił funkcję syndyka masy upadłości H., największego z zakładów produkcyjnych w O..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Rejonowego w O. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przytoczone w nim argumenty nie wskazują, aby w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki skutkujące koniecznością przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Oczywistym jest, że zarówno zachwianie swobody orzekania jak i obawa o rozpoznanie sprawy w sposób obiektywny są czynnikami warunkującymi skorzystanie z instytucji art. 37 k.p.k., jednakże ciężar wykazania ich spoczywa na wnioskującym sądzie. Po zapoznaniu się z przedstawionymi aktami sprawy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku, bowiem nie zachodzi żadna z sytuacji uzasadniających odstąpienie od właściwości miejscowej sądu, pierwotnie ustalonej na podstawie obowiązujących przepisów.Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem rozpoznania przez Sąd Rejonowy w O. ma być zażalenie na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 16 kwietnia 2021 r., odmawiające wszczęcia śledztwa w sprawie składania fałszywych zeznań podczas przesłuchania H.S. w charakterze świadka przed funkcjonariuszem Policji w dniu 7 listopada 2018 r. oraz 11 września 2020 r., tj. popełnienia czynu z art. 233 § 1 k.k. W przedmiotowej sprawie postępowanie nie było jednak prowadzone wobec określonej osoby i oznacza to, że postępowanie zażaleniowe będzie dotyczyć jedynie weryfikacji podstaw i zasadności wydania zaskarżonej decyzji.W takiej sytuacji musi budzić zdziwienie, że SSR A.K. pomimo tego, że zna stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 4 czerwca 2019 r., sygn. akt IV KO 43/19, w którym nie uwzględniony został wniosek o przekazanie sprawy, występuje do Sądu Najwyższego z kolejnym wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k.

Przypomnieć należy, że poprzednia sprawa dotyczyła również konieczności rozpoznania zażalenia wniesionego przez K. R. na postanowienie odmawiające wszczęcia dochodzenia w sprawie, która dotyczyła również bezpośrednio adw. H.S.. Konieczne jest również podkreślenie, że uzasadnienia postanowień Sądu Rejonowego w O. z dnia 22 marca 2019 r. i z dnia 12 października 2021 r., oba sporządzone przez sędzia A. K., są identyczne, co nie powinno mieć miejsca w sytuacji podchodzenia przez sędziego do sprawy z należytą starannością, natomiast może wskazywać, że sędzia ten ma niczym nieuzasadnione obawy przed orzekaniem w tego rodzaju sprawach.Sąd Najwyższy po raz kolejny przypomina, że w przypadku, gdy sędziego oraz adwokata łączy znajomość o charakterze prywatnym, należy skorzystać w pierwszej kolejności z instytucji wyłączenia sędziego opisanej w art. 41 k.p.k.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.